Lespedeza Thunberga 'Edo-Shibori' Lespedeza thunbergii 'Edo-Shibori'

Opis szczegółowy produktu

Lespedeza czerwonokwiatowa 'Edo-Shibori' - odmiana 'Edo-shibori' jest w europejskich katalogach podawana ze względu na dwubarwne kwiaty, które przypominają delikatne marmurkowanie w odcieniach bieli i różu. Krzew tworzy fontannowy, zwisający pokrój z łukowatymi, szybko przyrastającymi w sezonie pędami i trójlistkowymi liśćmi o świeżo zielonym kolorze. W dorosłości najczęściej osiąga około 1,5–2 m wysokości i 2–3 m szerokości, w miejscach osłoniętych sprawia wrażenie szerokiej kuli nad rabatą. Od sierpnia do października na końcach gałęzi tworzą się grona drobnych, motylkowatych kwiatów, w ciepłej jesieni kwitnienie może trwać do listopada. Kwiaty dostarczają jesiennym owadom pyłku i w kompozycji dobrze komponują się z trawami ozdobnymi, rozchodnikami, astrami i suchymi kwiatostanami hortensji, gdzie różowe kropki rozświetlą późną jesień. Jako roślina bobowata tworzy na korzeniach brodawki z bakteriami wiążącymi azot atmosferyczny, dlatego nadaje się również na rabaty o niższym zapotrzebowaniu na nawożenie. Delikatny rysunek liści wygląda lekko obok wielkolistnych bylin, na przykład funkii czy pluskwic, a zwisające gałęzie sprawdzą się również na skraju podwyższonych rabat, skąd mogą swobodnie spływać.

Uprawa: Sadzi się ją w pełnym słońcu i w miejscu osłoniętym, aby pędy dobrze zdrewniały. Gleba powinna być lekka do gliniastej, zawsze przepuszczalna, bez zimowego przemakania, o pH około 6,0–7,5, toleruje również podłoże wapienne. Sadzenie odbywa się od marca do maja lub we wrześniu, z zachowaniem odstępu około 1,5–2 m w zależności od zamierzonej szerokości. Po posadzeniu ważne jest regularne podlewanie, później krzew lepiej znosi krótkotrwałą suszę niż stojącą wodę. W naszych warunkach część nadziemna często zimą przemarza i zamiera do podstawy, szyjka korzeniowa jednak przy dobrym drenażu zazwyczaj przezimuje do około -20 °C. Na wiosnę wykonuje się głębsze cięcie, zazwyczaj na 10–20 cm, które wspomaga tworzenie nowych pędów i obfite kwitnienie. Nawożenie jest umiarkowane, wiosną wystarczy kompost lub niewielka ilość wolno działającego nawozu, nadmiar azotu sprzyja długim, miękkim pędom kosztem kwiatów. Ściółka z kory lub zrębków pomaga utrzymać równomierną wilgotność, a jednocześnie chroni podstawę przed wahaniami temperatury. Uprawa w pojemniku jest możliwa, wymaga jednak obszernego kontenera z warstwą drenażową i zimowej izolacji bryły korzeniowej. W chłodniejszych rejonach sprawdza się umieszczenie przy ścianie o południowej lub zachodniej ekspozycji. Roślina jest zazwyczaj wolna od znaczących chorób, czasami mogą pojawić się mszyce na młodych pędach. Kwiatostany po zaschnięciu można pozostawić na zimę dla struktury rabaty.

Autor: Nikol | Rewizja: 20.02.2026