Leszczyna 'Extra Giagli' Corylus avellana 'Extra Giagli'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Extra Giagli' - obcopylna odmiana pochodząca z Turcji, należąca do bardzo plennych krzewów owocowych cenionych za wysokiej jakości, smaczne orzechy. Dojrzewa w późnym terminie (w ciągu września). Charakteryzuje się słabym do średnio silnego wzrostem, w wieku dojrzałym osiąga wysokość około 3–4 metrów i tworzy przejrzysty, lekko rozłożysty krzew o dobrym rozgałęzieniu, który łatwo formować i utrzymywać cięciem. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, soczyście zielone, o drobno piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie pokrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną licznymi, niepozornymi kwiatami, a rozwijające się męskie kotki niezawodnie przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Podczas zbioru uzyskuje się średniej wielkości orzechy o półkulistym kształcie, z cienką, łatwą do zdjęcia brązową łupiną. Jądro jest chrupiące, bardzo słodkie i odznacza się znakomitym, wyśmienitym smakiem. Przy właściwym przechowywaniu długo zachowuje świeżość. Ciekawostką tej odmiany jest wysoki udział jądra w orzechu (około 54–56 %) oraz to, że dojrzałe orzechy łatwo wypadają z okrywy i można je wygodnie zbierać z ziemi. W ogrodach i sadach sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do deserów lub jako użytkowy soliter.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze, słoneczne stanowisko, najlepiej w niższych i średnich położeniach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długotrwale podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w niższych, swobodnie rosnących żywopłotach można zastosować rozstaw 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z glebą wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, wyściółkować glebę zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, bardziej wrażliwe bywa jedynie wczesnowiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na stałe odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające koronę usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, tutkarze lub uszkodzenia orzechów przez larwy nasionnicy orzechówki, a ryzyko ogranicza się przez terminowy zbiór i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyn krzewiastych

Autor: Kamila | Rewizja: 27. 8. 2026