Leszczyna 'Farris 88Q' Corylus avellana 'Farris 88Q'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Farris 88Q' - atrakcyjna i wysoko ceniona odmiana leszczyny, dorastająca do 3–5 m wysokości i 2–4 m szerokości, tworząca gęstą, wzniesioną do lekko rozłożystej koronę. Liście są szeroko jajowate, ciemnozielone, jesienią przebarwiają się na intensywnie złotożółty kolor i stanowią piękny kontrast na rabacie ogrodowej czy w parkach. Ta odmiana jest wysoko ceniona za duże, smaczne orzechy o cienkiej skorupce i wysokiej jakości, przydatne zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do dalszego przetwórstwa. Owoce dojrzewają zwykle od września do października i są osłonięte zieloną okrywą, która stopniowo brązowieje i pęka, co ułatwia zbiór. Odmiana jest odporna na mróz i typowe choroby leszczyny, dzięki czemu jest mało wymagająca w uprawie. Połączenie dekoracyjnego ulistnienia i wartościowych owoców sprawia, że nadaje się nie tylko do ogrodów ozdobnych i parków, ale także do niewielkiej towarowej uprawy orzechów. Można ją sadzić pojedynczo jako soliter lub w mniejszych grupach, w których tworzy atrakcyjne naturalne obrzeża lub żywopłot. 

Uprawa: Wybiera się cieplejsze, słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długotrwale podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Poszczególne krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych, swobodnie rosnących żywopłotów można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszanie dobrze rozłożonego kompostu z glebą wokół korzeni, ściółkowanie zrębkami lub korą oraz regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego jest wrażliwa na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości nasion. Pod względem mrozoodporności leszczyny są wytrzymałe, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, bardziej wrażliwe bywa jedynie wczesnowiosenne kwitnienie na późne przymrozki. Krzew najlepiej owocuje na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na systematyczne odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników mogą sporadycznie pojawić się mszyce, tutkarze lub uszkodzenia owoców przez larwy nasionnicy orzechówki, ryzyko ogranicza się poprzez terminowy zbiór, usuwanie uszkodzonych owoców i wspieranie naturalnych wrogów szkodników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Autor: Lucie | Rewizja: 12.2.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej