Leszczyna 'Jefferson' Corylus avellana 'Jefferson'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Jefferson' - obcopylna odmiana wyhodowana w USA. Należy do bardzo plennych krzewów owocowych, cenionych za duże owoce i wysoką odporność. Dojrzewa późno (we wrześniu). Rośnie średnio silnie i w wieku dojrzałym osiąga około 3–4 metrów wysokości. Tworzy przejrzysty, lekko rozłożysty, dobrze rozgałęziony krzew, który łatwo formować i utrzymywać cięciem. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, soczyście zielone, o drobno piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Wiosną roślina obficie kwitnie niepozornymi kwiatami, a rozwijające się męskie kotki skutecznie przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Zbiera się bardzo duże, efektowne orzechy w twardej łupinie. Jądro jest jędrne, bardzo smaczne i wyróżnia się przyjemnym, słodkim smakiem. Prawidłowo przechowywane długo zachowuje świeżość. Cechą szczególną tej odmiany jest bardzo wysoka odporność na zwójki atakujące leszczynę oraz na wielkopąkowca leszczynowego. W ogrodach i sadach sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do wyrobów cukierniczych lub jako użytkowy soliter.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze, słoneczne stanowisko, najlepiej w niższych i średnich położeniach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi również lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzi się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, przy niższych, swobodnie rosnących żywopłotach można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z ziemią wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, wyściółkować glebę zrębkami lub korą i przez pierwsze dwa sezony zapewnić regularne podlewanie. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są wytrzymałe, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na późne przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie skupia się na systematycznym odmładzaniu i utrzymaniu 6–8 silniejszych pędów szkieletowych. Pędy zestarzałe lub nadmiernie zagęszczające krzew usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, ryjkowce lub porażenie owoców przez larwy nasionnicy orzechówki. Ryzyko ogranicza się przez wczesne zbieranie i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych wrogów szkodników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Kamila | Rewizja: 27. 8. 2026