Leszczyna 'Lombardzki Biały'/pojemnik Corylus avellana 'Lombard White'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna Lombardzka - historyczna i ceniona odmiana leszczyny pospolitej, należąca do rodziny brzozowatych. Jej pochodzenie sięga południowej Europy, jednak w naszych szerokościach geograficznych jest doskonale zaaklimatyzowana i uprawiana od pokoleń. Krzew tworzy potężny, wielopniowy pokrój z bazowo rozgałęzioną, gładką, szarobrązową korą, przy czym ostateczna wysokość w wieku dorosłym wynosi 3–4 m, a szerokość korony osiąga 2,5–3,5 m. Liście są naprzemianległe, szerokojajowate do kulistych, u nasady sercowate, z podwójnie piłkowanym brzegiem i wyraźnym unerwieniem, w dotyku delikatnie owłosione. Kwiaty męskie tworzą zwisające, żółtawe kotki o długości 5–8 cm, podczas gdy kwiaty żeńskie są ukryte w pąkach, z których wystają jedynie nitkowate, czerwone znamiona. Roślina kwitnie od lutego do kwietnia, jeszcze przed rozwojem liści, i jest zapylana przez wiatr. Owocem jest podłużny, cylindryczny orzech, okryty w długiej, głęboko nacinanej okrywie, która przekracza długość samego owocu. Jądro wypełnia całą skorupkę, ma kremowobiały kolor, nie jest gorzkie i wyróżnia się wysoką zawartością wysokiej jakości tłuszczów roślinnych, białek, witamin z grupy B i witaminy E, co przyczynia się do ogólnej witalności organizmu. Zbiory odbywają się od początku do końca września, kiedy orzeszki naturalnie wypadają z okryw. W kompozycjach ogrodowych odmiana jest łączona z innymi krzewami owocowymi, takimi jak aronia czy bez czarny.

Uprawa: W naszych warunkach wymaga wyboru otwartego, przewiewnego i nasłonecznionego stanowiska, które sprzyja maksymalnemu zawiązaniu owoców, przy czym krzew toleruje również łagodny półcień. Gleba powinna być gliniasto-piaszczysta, wystarczająco głęboka, próchnicza i średnio wilgotna, o optymalnym pH w zakresie 6,5–7,5. Leszczyna źle reaguje na ciężkie, stale podmokłe i zimne gleby, a także na suche, czysto piaszczyste podłoża bez składników odżywczych. Nawadnianie jest konieczne, zwłaszcza w pierwszych dwóch latach po posadzeniu, a następnie w okresie suchego lata, gdy rozwijają się zalążki owoców. Nawożenie odbywa się wiosną poprzez zastosowanie dojrzałego kompostu lub nawozów organiczno-mineralnych wprowadzonych pod koronę krzewu. Cięcie formujące w pierwszych latach kształtuje krzew na 4–6 głównych gałęzi szkieletowych. U dojrzałych osobników przedwiośnią wykonuje się cięcie prześwietlające, podczas którego usuwa się stare, zagęszczające i pokładające się gałęzie starsze niż 5–7 lat, co sprzyja wzrostowi młodego owoconośnego pędu. Odmiana wykazuje wysoką mrozoodporność do -30 °C, kwitnące kotki znoszą bez uszkodzeń temperatury do -8 °C. Głównym szkodnikiem jest chrząszcz orzechowiec, przeciwko któremu zaleca się mechaniczne zwalczanie poprzez zbieranie lub wiosenne spulchnianie gleby pod krzewem. Przy sadzeniu w rzędzie lub jadalnym żywopłocie zaleca się rozstawę między roślinami 1,5–2 m.

Autor: Kristýna | Rewizja: 20.05. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyn krzewiastych