Leszczyna 'OSU20' Corylus avellana 'OSU20'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'OSU20' - dekoracyjna i użytkowa odmiana leszczyny mieszańcowej, łącząca walory ozdobne ze smacznymi orzechami oraz większą odpornością na choroby i szkodniki. Po około 10 latach uprawy osiąga około 3 m wysokości i około 4 m szerokości, tworząc średniej wielkości krzew lub niewielkie drzewo, odpowiednie do ogrodów i sadów. Jest to krzyżówka ‘Faroka × Willamette’ wyhodowana w Oregonie. Liście są ciemnozielone, szeroko jajowate, o delikatnie piłkowanym brzegu, a jesienią przebarwiają się na jasnożółte odcienie, co podnosi walory estetyczne nasadzenia. Kwitnie wczesną wiosną kotkami kwiatów męskich i niepozornymi kwiatami żeńskimi, jak to jest typowe dla leszczyn, przy czym w pobliżu powinny rosnąć inne kompatybilne odmiany, co zapewnia niezawodne zapylenie i dobry plon orzechów. Owocami są duże orzechy laskowe o cienkiej, lecz mocnej skorupce, o słodkim i aromatycznym smaku, nadające się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i do różnych zastosowań kulinarnych.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej w niższych i średnich położeniach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi również lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego zawiązywania owoców korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie w głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, bogatych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długotrwale podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w niższych swobodnych żywopłotach można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z glebą wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, ściółkować glebę zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew najlepiej owocuje na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na stałe odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników mogą sporadycznie pojawiać się mszyce, tutkarze lub uszkodzenia owoców przez larwy słonika orzechowca, a ryzyko zmniejsza się dzięki terminowemu zbiorowi i usuwaniu uszkodzonych owoców oraz wspieraniu naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Autor: Lucie | Rewizja: 12.2.2026

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej