Leszczyna 'Sivri Giagli' - pojemnik Corylus avellana 'Sivri Giagli'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Sivri Giagli' - obcopylna odmiana pochodząca z Turcji, należąca do wysoce plennych krzewów owocowych cenionych za wysokiej jakości owoce. Dojrzewa w średnio późnym terminie (w ciągu września). Odznacza się średnio silnym wzrostem, w wieku dojrzałym osiąga wysokość około 3–4 metrów i tworzy przejrzysty, lekko rozłożysty krzew o dobrym rozgałęzieniu, który łatwo formować i utrzymywać cięciem. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, soczyście zielone, o drobno piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną licznymi niepozornymi kwiatami, a rozwijające się męskie kotki niezawodnie przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Zbiera się średniej wielkości owoce o podłużnym kształcie, w twardej okrywie. Miąższ (jądro) jest jędrny, bardzo smaczny i wyróżnia się wyśmienitym, słodkawym smakiem. Przy właściwym przechowywaniu orzechy długo zachowują świeżość. Ciekawostką tej odmiany jest charakterystyczny, wydłużony kształt orzechów oraz bardzo dobra wydajność jąder. W ogrodach i sadach sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do wyrobów cukierniczych lub jako użytkowy soliter.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych żywopłotów nieformowanych można zastosować rozstaw 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wprowadzić wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, glebę wyściółkować zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na stałe odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające koronę usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, tutkarze lub porażenie owoców przez larwy nasionnicy orzechówki, a ryzyko ogranicza się przez terminowe zbieranie i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych wrogów szkodników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Kamila | Rewizja: 27. 8. 2026