Leszczyna 'Sivri Giagli' Corylus avellana 'Sivri Giagli'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Sivri Giagli' - obcopylna odmiana pochodząca z Turcji, zaliczana do bardzo plennych krzewów owocowych cenionych za wysokiej jakości owoce. Dojrzewa w terminie średnim do późnego (w ciągu września). Odznacza się umiarkowanie silnym wzrostem, w wieku dojrzałym osiąga wysokość około 3–4 metrów i tworzy przejrzysty, lekko rozłożysty krzew o dobrym rozgałęzieniu, który łatwo formować i utrzymywać w ryzach cięciem. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, soczyście zielone, o drobno piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną licznymi, niepozornymi kwiatami, a rozwijające się męskie kotki skutecznie przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Zbiera się średniej wielkości orzechy o wydłużonym kształcie, w twardej łupinie. Miąższ (jądro) jest jędrny, bardzo smaczny i wyróżnia się wyśmienitym, słodkawym smakiem. Przy właściwym przechowywaniu orzechy długo zachowują świeżość. Ciekawostką tej odmiany jest charakterystyczny, wydłużony kształt orzechów i bardzo dobra wydajność jąder. W ogrodach i sadach sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do wyrobów cukierniczych lub jako użytkowy soliter.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej w niższych i średnich położeniach, osłonięte od silnego zimowego wiatru. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie w głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub nadmiernie wilgotnych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych, swobodnie rosnących żywopłotów można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z ziemią wokół korzeni dobrze przekompostowany kompost, glebę wyściółkować zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowuje się na systematyczne odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające pędy usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, tutkarze lub uszkodzenia orzechów przez larwy słonika orzechowca, ryzyko ogranicza się przez terminowe zbieranie i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Kamila | Rewizja: 27. 8. 2026