Leszczyna 'Warszawska Czerwona' Corylus avellana 'Warsaw Red'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Warszawska Czerwona' - ceniona polska odmiana, która po mistrzowsku łączy wysoką wartość użytkową z wyrazistym efektem ozdobnym. Krzew rośnie średnio silnie i w wieku dojrzałym osiąga wysokość 4–5 metrów. Najbardziej charakterystyczną cechą tej odmiany jest intensywnie wiśniowe do purpurowego ulistnienie, które zachowuje głęboką barwę przez większą część okresu wegetacji, dzięki czemu krzew staje się rzucającym się w oczy elementem każdej kompozycji ogrodowej. Trwałość zabarwienia liści jest szczególnie ceniona wiosną i latem, gdy kontrastuje ono z otaczającą zielenią. Orzechy są duże, lekko wydłużone, ze smacznym jądrem, które dojrzewa we wrześniu. Jądra zawierają dużo zdrowych tłuszczów, białka roślinnego, błonnika i witamin, zwłaszcza witaminy E oraz witamin z grupy B, które wspierają odporność organizmu i przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania układu sercowo-naczyniowego. Odmiana jest obcopylna, dlatego w celu uzyskania maksymalnych plonów zdecydowanie zaleca się posadzenie w pobliżu innej odpowiedniej odmiany, na przykład 'Webb's Prize Cob' lub 'Lombardzka Biała', które zapewnią zapylenie krzyżowe, a w efekcie obfity plon. W ogrodzie ta leszczyna sprawdzi się nie tylko jako interesujący soliter, lecz także w połączeniu z zielonolistnymi drzewami i krzewami, na tle których jej ciemnoczerwona barwa zostanie wyeksponowana i stworzy głębokie wrażenie kolorystyczne.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze, słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego zawiązywania owoców korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie w głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, z dużą zawartością próchnicy, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długotrwale podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych, swobodnie rosnących żywopłotów można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z glebą wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, ściółkować podłoże zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesnowiosenne kwitnienie na późne przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na pędach dwu- i trzyletnich, dlatego cięcie ukierunkowane jest na systematyczne odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające krzew usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, tutkarze lub porażenie owoców przez larwy nasionnicy orzechówki, ryzyko zmniejsza się poprzez terminowy zbiór i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych wrogów szkodników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdzi się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Nikol | Rewizja: 9.6. 2026