Leszczyna 'Warszawski Czerwony' - pojemnik Corylus avellana 'Warsaw Red'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Warszawski Czerwony' - ceniona polska odmiana, która po mistrzowsku łączy wysoką wartość użytkową z wyrazistym efektem ozdobnym. Krzew rośnie umiarkowanie silnie i w wieku dojrzałym osiąga wysokość 4–5 metrów. Najbardziej charakterystyczną cechą tej odmiany są intensywnie bordowe do purpurowych liście, które przez większą część okresu wegetacji zachowują głęboką barwę, dzięki czemu krzew staje się wyrazistym elementem każdej kompozycji ogrodowej. Trwałość zabarwienia liści jest szczególnie ceniona wiosną i latem, gdy kontrastuje ono z otaczającą zielenią. Orzechy są duże, lekko wydłużone, ze smacznym jądrem, które dojrzewa we wrześniu. Jądra zawierają dużo zdrowych tłuszczów, białka roślinnego, błonnika i witamin, zwłaszcza witaminy E oraz witamin z grupy B, które wspierają odporność organizmu i przyczyniają się do prawidłowego funkcjonowania układu krążenia. Odmiana jest obcopylna, dlatego w celu uzyskania maksymalnych plonów zdecydowanie zaleca się posadzenie w pobliżu innej odpowiedniej odmiany, na przykład 'Webb's Prize Cob' lub 'Lambert Biały', które zapewnią zapylenie krzyżowe, a w efekcie obfity zbiór. W ogrodzie ta leszczyna sprawdzi się nie tylko jako interesujący soliter, lecz także w zestawieniu z drzewami i krzewami o zielonych liściach, wśród których jej ciemnoczerwona barwa wyraźnie się wyróżni i stworzy głęboki efekt kolorystyczny.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze, słoneczne stanowisko, najlepiej na terenach nizinnych i średnio wyniesionych, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi również lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w niższych, swobodnie rosnących żywopłotach można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu warto wymieszać z ziemią wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, glebę wyściółkować zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesnowiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na systematyczne odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające krzew usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, tutkarze lub uszkodzenia owoców przez larwy nasionnicy orzechówki, ryzyko ogranicza się przez terminowy zbiór i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdzi się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Nikol | Rewizja: 9.6. 2026