Leszczyna olbrzymia 'Wunder aus Bollweiler' Corylus maxima 'Wunder aus Bollweiler'

Opis szczegółowy produktu

Leszcznik zwyczajny 'Wunder aus Bollweiler' - odmiana obcopylna pochodząca z Francji, która zalicza się do bardzo plonnych krzewów owocowych, cenionych za duże owoce i bujny wzrost. Dojrzewa w późnym terminie (od września do początku października). Wyróżnia się silnym i bujnym wzrostem, w wieku dorosłym osiąga wysokość około 4 do 5 metrów i tworzy duży, rozłożysty krzew o bogatym rozgałęzieniu, który łatwo formuje się i utrzymuje poprzez cięcie. Liście są zdrowe, duże, owalne, o nasyconym zielonym kolorze i delikatnie piłkowanym brzegu, a w trakcie całego sezonu wegetacyjnego rzetelnie pokrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną obficie niepozornymi kwiatami, przy czym rozwijające się męskie kotki niezawodnie przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Podczas zbiorów zbiera się bardzo duże, szeroko kuliste orzeszki w twardej skorupce. Miąższ (jądro) jest zwarty, bardzo wysokiej jakości i wyróżnia się pysznym, słodkawym smakiem. Przy odpowiednim przechowywaniu pozostają świeże przez długi czas. Ciekawostką tej odmiany jest jej wysoka mrozoodporność i nadzwyczajna odporność na niekorzystne wpływy. W ogrodach i sadach sprawdzi się do bezpośredniej konsumpcji, w wyrobach cukierniczych lub jako użytkowa roślina soliterowa.

Uprawa: Wybieramy cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte od silnego zimowego wiatru. Leszczyna toleruje lekki półcień, ale dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania pełne słońce jest korzystniejsze. Najlepiej rośnie w głębokich, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych z dużą ilością próchnicy, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost jest gorszy. Sadzenie odbywa się wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (październik-listopad), kiedy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy umieszcza się w odległości około 3-4 m od siebie, w przypadku niższych luźnych żywopłotów można zastosować rozstaw 1-1,5 m. Po posadzeniu zaleca się zaprawienie gleby wokół korzeni dobrze dojrzałym kompostem, wskazane jest ściółkowanie gleby zrębkami lub korą i zapewnienie regularnego podlewania przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnie susze. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatur do około -25 do -28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na późne mrozy. Krzew najlepiej plonuje na dwu- i trzyletnim drewnie, dlatego cięcie skupia się na bieżącym odmładzaniu i utrzymaniu 6-8 silniejszych pędów szkieletowych; przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające pędy usuwa się wczesną wiosną. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, słodyszki lub porażenie owoców przez larwy owocówki orzechówki, ryzyko zmniejsza się przez terminowe zbieranie i likwidację uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdzi się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład śwido­wcem, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyn krzewiastych

Autor: Kamila | Rewizja: 27.08.2026