Leszczyna południowa 'Wunder aus Bollweiler' Corylus maxima 'Wunder aus Bollweiler'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna południowa 'Wunder aus Bollweiler' - obcopylna odmiana pochodząca z Francji, należąca do bardzo plennych krzewów owocowych, cenionych za duże owoce i bujny wzrost. Dojrzewa późno (w ciągu września do początku października). Odznacza się silnym, bujnym wzrostem, w wieku dojrzałym osiąga około 4–5 metrów wysokości i tworzy duży, rozłożysty, obficie rozgałęziony krzew, który łatwo formować i utrzymywać cięciem. Liście są zdrowe, duże, owalne, soczyście zielone, o delikatnie piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną licznymi niepozornymi kwiatami, a rozwijające się kotki męskie niezawodnie przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Zbiera się bardzo duże, szeroko kuliste orzechy w twardej łupinie. Jądro jest jędrne, bardzo wysokiej jakości i wyróżnia się wyśmienitym, słodkawym smakiem. Przy właściwym przechowywaniu długo zachowuje świeżość. Ciekawą cechą tej odmiany jest wysoka mrozoodporność i wyjątkowa odporność na niekorzystne warunki. W ogrodach i sadach sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do wyrobów cukierniczych lub jako użytkowy soliter.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze, słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie w głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, bogatych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długotrwale podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych żywopłotów nieformowanych można stosować rozstaw 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z glebą wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, wyściółkować podłoże zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są wytrzymałe, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na stałe odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające krzew usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, ryjkowce lub porażenie owoców przez larwy nasionnicy orzechówki, a ryzyko ogranicza się przez terminowe zbieranie i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych wrogów szkodników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Kamila | Rewizja: 27. 8. 2026