Leszczyna pospolita 'Contorta' Corylus avellana 'Contorta'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna pospolita 'Contorta' - odmiana zwykłej leszczyny, odkryta w połowie XIX wieku jako przypadkowa mutacja w żywopłocie w Anglii. W ogrodach strefy umiarkowanej tworzy gęsty krzew lub mniejsze drzewo o szeroko rozłożonej, kulistej koronie, zazwyczaj o wysokości 3–4 m i szerokości 3–4 m, w zależności od stanowiska i cięcia. Charakterystyczne są silnie pokręcone, spiralnie skręcone gałęzie, których struktura jest szczególnie widoczna zimą i po cięciu do wazonu. Liście są szerokojajowate do okrągłych, na początku wegetacji jasnozielone, później matowo średniozielone, zazwyczaj lekko pofałdowane i częściowo skręcone. Jesienią przebarwiają się na żółtawe odcienie. Zimą na gałęziach widoczne są już zawiązane męskie kwiatostany, które od lutego do marca wydłużają się w zwisające, żółte kotki o długości około 4–7 cm, tworząc wyrazisty, wczesnowiosenny efekt. Męskie kotki na nagim drewnie znajdują zastosowanie również we florystyce, zwłaszcza w wiązankach i wieńcach. Po zapyleniu, które jest głównie wiatropylne, pod koniec lata dojrzewa niewielka ilość typowych orzechów laskowych, ukrytych w okrywach kielichowych. Orzechy są jadalne, w smaku odpowiadają zwykłej leszczynie, zawierają wysoki udział olejów roślinnych, białek, witamin E i grupy B oraz minerałów, takich jak magnez i fosfor. Znajdują zastosowanie jako element racjonalnej diety, spożywane świeże, prażone lub w wypiekach i deserach. W kompozycji ogrodowej leszczyna 'Contorta' jest stosowana głównie jako soliter na trawniku, przy wejściach lub tarasie, gdzie podkreśla skręcone gałęzie, lub jako element soliterowy czy w połączeniu z iglakami, klonami japońskimi, trawami ozdobnymi i niższymi krzewami.

Uprawa: Wybieramy cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte od silnego zimowego wiatru. Leszczyna toleruje lekki półcień, ale dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania pełne słońce jest korzystniejsze. Najlepiej rośnie w głębokich, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych z dużą ilością próchnicy, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost jest gorszy. Sadzenie odbywa się wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (październik-listopad), kiedy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy umieszcza się w odległości około 3-4 m od siebie, w przypadku niższych luźnych żywopłotów można zastosować rozstaw 1-1,5 m. Po posadzeniu zaleca się zaprawienie gleby wokół korzeni dobrze dojrzałym kompostem, wskazane jest ściółkowanie gleby zrębkami lub korą i zapewnienie regularnego podlewania przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnie susze. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatur do około -25 do -28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na późne mrozy. Krzew najlepiej plonuje na dwu- i trzyletnim drewnie, dlatego cięcie skupia się na bieżącym odmładzaniu i utrzymaniu 6-8 silniejszych pędów szkieletowych; przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające pędy usuwa się wczesną wiosną. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, słodyszki lub porażenie owoców przez larwy owocówki orzechówki, ryzyko zmniejsza się przez terminowe zbieranie i likwidację uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdzi się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład śwido­wcem, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Autor: Nikol | Rewizja: 11.12.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyn krzewiastych