Leszczyna pospolita 'Syrena' Corylus avellana 'Syrena'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna 'Syrena' – odmiana obcopylna pochodząca z Polski, która należy do bardzo popularnych krzewów ozdobnych i owocowych, cenionych za dekoracyjne czerwone zabarwienie liści oraz smaczne owoce. Dojrzewa w terminie wczesno-średnim (od końca sierpnia do początku września). Charakteryzuje się umiarkowanie bujnym wzrostem, w dojrzałości osiąga wysokość około 3–4 metrów i tworzy wzniesiony, lekko rozłożysty krzew o dobrym rozgałęzieniu, który łatwo kształtować i utrzymywać poprzez cięcie. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne; wiosną i latem mają efektowny ciemnoczerwony, aż winny kolor, który w ciągu sezonu przechodzi w ciemnozielono-brązowy, a przez cały czas niezawodnie pokrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną obficie niepozornymi kwiatami, przy czym rozwijające się męskie kotki niezawodnie przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Podczas zbiorów zbiera się średniej wielkości, podłużne orzechy w ciemnej łupinie. Miąższ (jądro) jest zwarty, bardzo smaczny i wyróżnia się przyjemnym, słodkawym smakiem. Przy odpowiednim przechowywaniu pozostają świeże przez długi czas. Ciekawostką tej odmiany jest jej wysoka wartość dekoracyjna dzięki purpurowym liściom, co czyni ją świetnym elementem soliterowym do ogrodów. W ogrodach i sadach sprawdzi się do bezpośredniego spożycia, jako żywopłoty lub kolorowe, ozdobne solitery.

Uprawa: Wybieramy cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte od silnego zimowego wiatru. Leszczyna toleruje lekki półcień, ale dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania pełne słońce jest korzystniejsze. Najlepiej rośnie w głębokich, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych z dużą ilością próchnicy, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub podmokłych wzrost jest gorszy. Sadzenie odbywa się wiosną (marzec-kwiecień) lub jesienią (październik-listopad), kiedy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy umieszcza się w odległości około 3-4 m od siebie, w przypadku niższych luźnych żywopłotów można zastosować rozstaw 1-1,5 m. Po posadzeniu zaleca się zaprawienie gleby wokół korzeni dobrze dojrzałym kompostem, wskazane jest ściółkowanie gleby zrębkami lub korą i zapewnienie regularnego podlewania przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnie susze. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatur do około -25 do -28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na późne mrozy. Krzew najlepiej plonuje na dwu- i trzyletnim drewnie, dlatego cięcie skupia się na bieżącym odmładzaniu i utrzymaniu 6-8 silniejszych pędów szkieletowych; przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające pędy usuwa się wczesną wiosną. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, słodyszki lub porażenie owoców przez larwy owocówki orzechówki, ryzyko zmniejsza się przez terminowe zbieranie i likwidację uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżników. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdzi się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład śwido­wcem, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Kamila | Rewizja: 27.08.2026