Leszczyna pospolita 'Tonda Gentile Romana' Corylus avellana 'Tonda Gentile Romana'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna pospolita 'Tonda Gentile Romana' - obcopylna odmiana pochodząca z Włoch, należąca do najważniejszych europejskich krzewów owocowych, cenionych za najwyższą jakość orzechów. Dojrzewa w średnim terminie (w ciągu września). Odznacza się umiarkowanie silnym wzrostem, w wieku dojrzałym osiąga około 3–4 metrów wysokości i tworzy gęsty, lekko rozłożysty krzew o dobrym rozgałęzieniu, który łatwo formować i utrzymywać cięciem. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, soczyście zielone, o drobno piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną licznymi, niepozornymi kwiatami, a rozwijające się kotki męskie skutecznie przyciągają pszczoły i inne owady zapylające. Zbiera się średniej wielkości, niemal idealnie kuliste orzechy w twardej łupinie. Jądro jest jędrne, chrupkie i odznacza się znakomitym, wysoko cenionym, wybornym smakiem. Przy właściwym przechowywaniu długo zachowuje świeżość. Ciekawostką tej odmiany jest światowa renoma jej jąder, które dzięki kształtowi i smakowi są poszukiwane przede wszystkim do produkcji najwyższej jakości wyrobów cukierniczych i czekolad. W ogrodach i sadach sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do deserów lub jako użytkowy soliter.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi również lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, bogatych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub nadmiernie wilgotnych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych żywopłotów swobodnych można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszanie dobrze rozłożonego kompostu z glebą wokół korzeni, ściółkowanie zrębkami lub korą oraz regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na stałe odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające usuwa się w przedwiośniu. Z chorób i szkodników sporadycznie mogą pojawić się mszyce, ryjkowce lub uszkodzenia owoców przez larwy słonkowca orzechowca, ryzyko ogranicza się przez wczesne zbieranie i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia. 

 Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny

Autor: Kamila | Rewizja: 27. 8. 2026