Leszczyna pospolita 'Tonda Gentile' Corylus avellana 'Tonda Gentile'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna pospolita 'Tonda Gentile' - obcopylna odmiana pochodząca z Włoch, należąca do bardzo plennych krzewów owocowych cenionych za pierwszorzędną jakość jąder. Dojrzewa w średnim terminie (w ciągu września). Odznacza się średnio silnym wzrostem, w wieku dojrzałym osiąga wysokość około 3–4 metrów i tworzy przejrzysty, lekko rozłożysty krzew o dobrym rozgałęzieniu, który łatwo formować i utrzymywać cięciem. Liście są zdrowe, średniej wielkości, owalne, soczyście zielone, o drobno piłkowanym brzegu i przez cały sezon wegetacyjny niezawodnie okrywają pędy. Roślina kwitnie wiosną licznymi niepozornymi kwiatami, a rozwijające się męskie kotki skutecznie przyciągają pszczoły i inne zapylacze. Zbiera się średniej wielkości, kuliste orzechy w twardej okrywie. Miąższ (jądro) jest jędrny, bardzo smaczny i wyróżnia się wyśmienitym, wysoce aromatycznym smakiem. Przy właściwym przechowywaniu długo zachowuje świeżość. Ciekawostką tej odmiany jest jej bliskie pokrewieństwo z legendarnymi włoskimi klonami oraz wyjątkowy popyt na jej owoce w przemyśle cukierniczym. W ogrodach i sadach sprawdza się do bezpośredniego spożycia, do wyrobów cukierniczych lub jako użytkowy soliter.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze, słoneczne stanowisko, najlepiej na niższych i średnich wysokościach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długotrwale podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub nadmiernie wilgotnych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w niższych, swobodnie rosnących żywopłotach można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z ziemią wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, glebę wyściółkować zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są odporne, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne wiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowuje się na stopniowe odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników sporadycznie mogą wystąpić mszyce, tutkarze lub uszkodzenia owoców przez larwy nasionnicy orzechówki, ryzyko ogranicza się przez wczesne zbieranie i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny

Autor: Kamila | Rewizja: 27. 8. 2026