Leszczyna pospolita 'Webb' - pojemnik Corylus avellana 'Webb'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna pospolita 'Webb' - częściowo samopylna odmiana pochodząca z Anglii. Odmiana 'Webb' jest w handlu często oferowana również jako 'Webb’s Prize Cob' i należy do tradycyjnych angielskich selekcji z XIX wieku, związanych z nazwiskiem hodowcy Thomasa Webba. W ogrodzie tworzy gęsty, dobrze rozgałęziony krzew, który zwykle w ciągu 5–10 lat osiąga około 2,5–4 m wysokości i szerokości. Liście są szeroko jajowate do sercowatych, nieco szorstkie w dotyku, średnio zielone, jesienią często przebarwiają się na żółto. Przedwiośniem, zazwyczaj w lutym i marcu, na pędach zwisają żółte do żółtobrązowych męskie kotki, podczas gdy drobne kwiaty żeńskie pozostają niepozorne, a zapylanie odbywa się za pośrednictwem wiatru. Owoce dojrzewają od września, są stosunkowo duże, podłużnie walcowate do spłaszczonych, często zebrane w skupienia, z dużym jądrem dobrze wypełniającym łupinę. Orzechy nadają się do bezpośredniego spożycia, prażenia i do wypieków. Stanowią naturalne źródło nienasyconych tłuszczów, witaminy E oraz składników mineralnych, takich jak magnez i mangan. Dla stabilniejszego zawiązywania owoców odmianę często łączy się z inną odmianą leszczyny, na przykład 'Hallesche Riesennuss', 'Barcelona', 'Lombardzka' lub 'Tonda di Romana'.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej w niższych i średnich położeniach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie w głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, bogatych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długotrwale podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub nadmiernie wilgotnych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych, swobodnie rosnących żywopłotów można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z glebą wokół korzeni dobrze rozłożony kompost, ściółkować podłoże zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są wytrzymałe, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, wrażliwsze bywa jedynie wczesne kwitnienie na późne przymrozki. Krzew owocuje najlepiej na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na systematyczne odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a pędy przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników mogą sporadycznie wystąpić mszyce, ryjkowce lub uszkodzenia owoców przez larwy słonkowca orzechowca, a ryzyko ogranicza się przez terminowy zbiór i usuwanie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Nikol | Rewizja: 9.6. 2026