Leszczyna pospolita 'Webb' Corylus avellana 'Webb'

Opis szczegółowy produktu

Leszczyna pospolita 'Webb' - częściowo samopylna odmiana pochodząca z Anglii. Odmiana 'Webb' jest w handlu często oferowana również jako 'Webb’s Prize Cob' i należy do tradycyjnych angielskich selekcji z XIX wieku związanych z nazwiskiem hodowcy Thomasa Webba. W ogrodzie tworzy gęsty, dobrze rozgałęziony krzew, który zwykle w ciągu 5–10 lat osiąga około 2,5–4 m wysokości i szerokości. Liście są szerokojajowate do sercowatych, nieco szorstkie w dotyku, średnio zielone, jesienią często przebarwiają się na żółto. Przedwiośniem, zwykle w lutym i marcu, na pędach zwisają żółte do żółtobrązowych kotki męskie, podczas gdy drobne kwiaty żeńskie pozostają niepozorne, a zapylenie odbywa się z udziałem wiatru. Owoce dojrzewają od września, są większe, podłużnie walcowate do spłaszczonych, często zebrane w grona, z dużym jądrem dobrze wypełniającym łupinę. Orzechy nadają się do bezpośredniego spożycia, prażenia oraz do wypieków. Stanowią naturalne źródło tłuszczów nienasyconych, witaminy E oraz składników mineralnych, na przykład magnezu i manganu. Dla stabilniejszego zawiązywania owoców często łączy się ją z inną odmianą leszczyny, na przykład 'Hallesche Riesennuss', 'Barcelona', 'Lombardzka' lub 'Tonda di Romana'.

Uprawa: Wybiera się cieplejsze i słoneczne stanowisko, najlepiej w niższych i średnich położeniach, osłonięte przed silnym zimowym wiatrem. Leszczyna znosi także lekki półcień, jednak dla dobrego dojrzewania orzechów i regularnego owocowania korzystniejsze jest pełne słońce. Najlepiej rośnie na głębszych, średnio ciężkich glebach gliniastych do gliniasto-piaszczystych, zasobnych w próchnicę, które dobrze zatrzymują wilgoć, ale nie pozostają długo podmokłe. Optymalne pH wynosi około 6–7, na glebach silnie zasadowych lub nadmiernie wilgotnych wzrost się pogarsza. Sadzenie przeprowadza się wiosną (marzec–kwiecień) lub jesienią (październik–listopad), gdy gleba jest jeszcze ciepła. Pojedyncze krzewy sadzi się w odstępach około 3–4 m, w przypadku niższych, swobodnie rosnących żywopłotów można zastosować rozstawę 1–1,5 m. Po posadzeniu zaleca się wymieszać z glebą wokół korzeni dobrze przekompostowany kompost, ściółkować podłoże zrębkami lub korą i zapewnić regularne podlewanie przez pierwsze dwa sezony. Leszczyna ma płytki system korzeniowy, dlatego wrażliwie reaguje na letnią suszę. Równomierna wilgotność gleby sprzyja wielkości orzechów i jakości jąder. Pod względem mrozoodporności leszczyny są wytrzymałe, dobrze ukorzenione rośliny znoszą spadki temperatury do około −25 do −28 °C, bardziej wrażliwe bywa jedynie wczesnowiosenne kwitnienie na przymrozki. Krzew najlepiej owocuje na drewnie dwu- i trzyletnim, dlatego cięcie ukierunkowane jest na stałe odmładzanie i utrzymanie 6–8 silniejszych pędów szkieletowych, a przestarzałe lub nadmiernie zagęszczające pędy usuwa się przedwiośniem. Spośród chorób i szkodników mogą sporadycznie pojawić się mszyce, ryjkowce lub uszkodzenia owoców przez larwy nasionnicy orzechówki, a ryzyko ogranicza się przez terminowy zbiór i niszczenie uszkodzonych owoców oraz wspieranie naturalnych drapieżców. W kompozycji ogrodowej leszczyna sprawdza się jako soliter w części użytkowej, w jadalnym żywopłocie lub w połączeniu z innymi krzewami owocowymi, na przykład świdośliwą, rokitnikiem czy porzeczkami, gdzie tworzy stabilny, długowieczny szkielet nasadzenia.

Więcej na: Instrukcja uprawy leszczyny krzewiastej

Autor: Nikol | Rewizja: 21.1. 2026