Lewizja liściasta 'Safira Coral' - Lewisia cotyledon 'Safira Coral' Liścienia Lewisia 'Safira Coral'

Opis szczegółowy produktu

Lewizja «Safira Coral» - pochodzi z południowo-zachodniego Oregonu i północnej Kalifornii, gdzie rośnie w szczelinach skalnych i na kamienistych zboczach z doskonałym drenażem. Odmiana «Safira Coral» (seria Safira) została wyselekcjonowana pod kątem jednolitego wzrostu i dłuższego okresu kwitnienia, często z powtórzeniem późnym latem. Roślina tworzy nisko położoną, zimozieloną rozetę mięsistych, błyszczących zielonych liści. Powyżej pojawiają się łodygi kwiatowe o wysokości około 20–30 cm z kilkoma koralowo-różowymi, gwiazdkowatymi kwiatami. Kwitnienie zazwyczaj rozpoczyna się w maju, w dobrych warunkach trwa falami do września. Lewizja nadaje się do ogrodów skalnych, rabat żwirowych, szczelin murków, a także do mis i skrzynek, gdzie podkreśla geometrię rozety i delikatny rysunek płatków. W połączeniach sprawdza się z rojnikami, skalnicami, niskimi rozchodnikami i drobnymi roślinami cebulowymi. W dorosłości rozety mają średnicę około 20–30 cm, a roślina prezentuje się zwarcie nawet w małych nasadzeniach.

Uprawa: W naszych warunkach najlepiej sprawdza się pełne słońce i miejsce osłonięte przed zimową wilgocią. Kluczowe jest doskonałe odprowadzenie wody, idealny jest substrat żwirowy lub podwyższona partia skalna, gdzie szyjka rośliny pozostaje sucha. Odpowiednie pH utrzymuje się raczej w zakresie kwaśnym do lekko kwaśnego, około 5–6, w praktyce roślina dobrze rośnie również w glebie lekko kwaśnej do obojętnej, o ile nie jest ciężka i podmokła. Podlewanie jest zazwyczaj umiarkowane, w pojemnikach uzupełniane dopiero po przeschnięciu, nadmierne nawodnienie prowadzi do gnicia szyjki. Nawożenie utrzymuje się na niskim do średniego poziomie, zbyt duża ilość azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Rośliny sadzi się od marca do października w odstępach 20–25 cm, co odpowiada około 16–25 sztuk na m². Mrozoodporność wynosi około −25 °C, w chłodniejszych rejonach ważniejsza jest zimowa osłona przed deszczem niż przed mrozem, na przykład szklana osłona lub przysypanie szyjki grubym żwirem. Szkodnikami mogą być ślimaki i mszyce, przy długotrwałej wilgotności pojawia się gnicie szyjki. Cięcie zazwyczaj się nie wykonuje, usuwa się jedynie przekwitłe pędy i ewentualnie uszkodzone liście. W przypadku uprawy w doniczce sprawdzają się terakotowe doniczki z wysoką zawartością składnika mineralnego i warstwą drenażową, ponieważ szybciej wysychają po deszczu. Rozmnażanie odbywa się przez nasiona lub przez oddzielenie bocznych rozet, przy czym korzeń palowy pozostaje jak najmniej naruszony. W zwykłej glebie ogrodowej o cięższej strukturze zaleca się dodatek grubego piasku i żwiru oraz sadzenie na lekko podwyższonym miejscu, aby woda nie stała przy szyjce korzeniowej.

Autor: Krystyna | Rewizja: 13.02.2026