Lewizja liścieniowa 'Elise' Lewisia cotyledon 'Elise'

Opis szczegółowy produktu

Lewizja liścieniowa 'Elise' - należy do grupy tzw. mieszańców cotyledon. Pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, gdzie lewizje zasiedlają skalne półki i szczeliny, z których woda szybko odpływa. Odmiana jest wyróżniona złotym medalem Fleuroselect, a jej hodowcą jest firma Floragran. Roślina tworzy niską, zimozieloną poduszkę z ciemnozielonych, mięsistych, łyżeczkowatych liści. Z rozet wyrastają sztywne pędy kwiatostanowe, które od maja do września niosą otwarte kwiatostany. Pojedyncze kwiaty mają około 1,5–2,5 cm średnicy i występują w odcieniach różu, łososiowym, pomarańczowym, żółtym i białym, często z delikatnym użyłkowaniem. Kwiaty nie są wyraźnie pachnące, ale roślina przyciąga pszczoły i motyle. W kompozycjach sprawdza się w ogrodach skalnych, na rabatach żwirowych i w pojemnikach. Dobrze prezentuje się obok rozchodników, rojników, niskich kostrzew i wiosennych roślin cebulowych. Dorosła roślina osiąga zwykle 10–15 cm wysokości i 15–20 cm szerokości, a rozety pozostają zwarte także bez cięcia. Odmianę ceni się również za wcześniejsze kwitnienie bez potrzeby wyraźnej wernalizacji, co widać zwłaszcza u młodych roślin w pojemnikach.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się pełne słońce i stanowisko osłonięte przed zimową wilgocią. Kluczowy jest doskonały drenaż. Idealne jest podłoże żwirowe lub podwyższona partia skalniaka, gdzie szyjka korzeniowa rośliny pozostaje sucha. Odpowiednie pH mieści się raczej w zakresie kwaśnym do lekko kwaśnego, około 5–6, w praktyce roślina dobrze rośnie także w glebie lekko kwaśnej do obojętnej, o ile nie jest ciężka i podmokła. Podlewanie powinno być umiarkowane, w pojemnikach uzupełnia się wodę dopiero po przeschnięciu podłoża, ponieważ nadmiar wilgoci prowadzi do gnicia szyjki korzeniowej. Nawożenie utrzymuje się na niskim lub średnim poziomie, bo nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie 20–25 cm, co odpowiada około 16–25 szt. na m². Mrozoodporność wynosi około −25 °C. W chłodniejszych rejonach ważniejsza od ochrony przed mrozem jest zimowa osłona przed deszczem, na przykład szklany daszek lub obsypanie szyjki korzeniowej grubym żwirem. Spośród szkodników mogą pojawić się ślimaki i mszyce, a przy długotrwałej wilgoci występuje gnicie szyjki korzeniowej. Cięcia zazwyczaj się nie wykonuje, usuwa się jedynie przekwitłe pędy kwiatostanowe i ewentualnie uszkodzone liście. Do uprawy w pojemniku sprawdzają się doniczki terakotowe z podłożem o dużym udziale składników mineralnych i z warstwą drenażową, ponieważ po deszczu szybciej przesychają. Roślinę rozmnaża się z nasion lub przez oddzielanie bocznych rozet, przy czym korzeń palowy narusza się jak najmniej. W zwykłej, cięższej glebie ogrodowej zaleca się domieszkę gruboziarnistego piasku i żwiru oraz sadzenie w lekko podwyższonym miejscu, aby woda nie zalegała przy szyjce korzeniowej.

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.01. 2026