Lewizja liścieniowa 'Safira Coral' Lewisia cotyledon 'Safira Coral'

Opis szczegółowy produktu

Lewizja liścieniowa 'Safira Coral' - pochodzi z południowo-zachodniego Oregonu i północnej Kalifornii, gdzie rośnie w szczelinach skał i na kamienistych zboczach o doskonałym odpływie wody. Odmiana 'Safira Coral' (seria Safira) została wyselekcjonowana pod kątem wyrównanego wzrostu i dłuższego okresu kwitnienia, często z powtórnym kwitnieniem późnym latem. Roślina tworzy niską, zimozieloną rozetę mięsistych, błyszcząco zielonych liści. Nad nią pojawiają się pędy kwiatostanowe o wysokości około 20–30 cm z kilkoma koraloworóżowymi, gwiazdkowatymi kwiatami. Kwitnienie zaczyna się zwykle w maju, a w dobrych warunkach trwa falami aż do września. Lewizja nadaje się do ogrodów skalnych, rabat żwirowych, szczelin murków oraz do mis i skrzynek, gdzie wyróżnia się geometria rozety i delikatny rysunek płatków. W kompozycjach dobrze łączy się z rojnikami, skalnicami, niskimi rozchodnikami i drobnymi roślinami cebulowymi. Dorosła rozeta osiąga około 20–30 cm średnicy, a roślina wygląda zwarto nawet w małych nasadzeniach.

Uprawa: W naszych warunkach klimatycznych najlepiej sprawdza się pełne słońce i miejsce osłonięte przed zimową wilgocią. Kluczowy jest doskonały drenaż, idealne jest podłoże żwirowe lub podwyższona partia skalniaka, gdzie szyjka korzeniowa pozostaje sucha. Odpowiednie pH mieści się raczej w zakresie kwaśnym do lekko kwaśnego, około 5–6, w praktyce roślina dobrze rośnie także w glebie lekko kwaśnej do obojętnej, jeśli nie jest ciężka i podmokła. Podlewanie jest umiarkowane, w pojemnikach uzupełnia się wodę dopiero po przeschnięciu podłoża, nadmiar wilgoci prowadzi do gnicia szyjki korzeniowej. Nawożenie utrzymuje się na niskim do średniego poziomie, nadmiar azotu sprzyja miękkiemu wzrostowi. Rośliny sadzi się od marca do października w rozstawie 20–25 cm, co odpowiada około 16–25 szt. na m². Mrozoodporność wynosi około −25 °C, w chłodniejszych rejonach ważniejsza od ochrony przed mrozem jest zimowa osłona przed deszczem, na przykład szklany daszek lub obsypanie szyjki korzeniowej grubym żwirem. Szkodnikami mogą być ślimaki i mszyce, przy długotrwałej wilgoci pojawia się zgnilizna szyjki korzeniowej. Cięcia zwykle się nie wykonuje, usuwa się jedynie przekwitłe pędy kwiatostanowe i ewentualnie uszkodzone liście. Do uprawy w pojemniku sprawdzają się doniczki terakotowe z dużym udziałem składnika mineralnego i warstwą drenażową, ponieważ po deszczu szybciej przesychają. Rozmnaża się z nasion lub przez oddzielanie bocznych rozet, przy czym korzeń palowy narusza się jak najmniej. W zwykłej, cięższej glebie ogrodowej zaleca się domieszkę gruboziarnistego piasku i żwiru oraz sadzenie w lekko podwyższonym miejscu, aby woda nie stała przy szyjce korzeniowej.

Autor: Kristýna | Rewizja: 13.02.2026