Lilak Meyera LILLIFEE 'Kojubella' Syringa meyeri LILLIFEE 'Kojubella'

Opis szczegółowy produktu

Bez Meyer’a LILLIFEE 'Kojubella' – piękna odmiana bzu Meyer’a z chronioną nazwą handlową LILLIFEE. została wyhodowana przez austriackiego botanika dr Helmuta Pirca, a europejska ochrona została przyznana w 2020 roku pod numerem EU 55527. Gatunek Syringa meyeri pochodzi z Azji Wschodniej i jest ceniony w ogrodach za karłowaty wzrost, delikatniejszą strukturę liści oraz mniejsze kwiatostany niż u bzu zwyczajnego. Kultivar tworzy gęsto rozgałęziony, szeroko kulisty krzew liściasty o wysokości około 1–1,3 m i szerokości do 1,5 m. Liście są drobne, eliptyczne do jajowatych, o długości 2–4 cm, świeżo zielone i opadające jesienią. Ciemnopurpurowe pąki otwierają się w maju w jasno liliowo-różowe, wąsko rurkowate kwiaty. Wiechy osiągają długość 5–10 cm i w pełnym rozkwicie pokrywają znaczną część powierzchni krzewu. Zapach jest delikatny, słodki i przyjemny w pobliżu tarasu, ścieżki lub miejsca wypoczynku. Po gorącym lecie kultivar może zakwitnąć ponownie, zwłaszcza w słonecznym miejscu i przy dobrej kondycji rośliny. Idealnie nadaje się do małych ogrodów, przedogródków, niskich grup, większych donic, minimalistycznych obrzeży oraz w kompozycjach z lawendą, żywcami, szałwiami, durlonami, berberysami i niskimi trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie najobficiej kwitnie i tworzy zwartą formę. Może tolerować lekki półcień, ale przy niedoborze światła kwitnie mniej. Preferuje glebę przepuszczalną, średnio ciężką, próchniczną, najlepiej obojętną do lekko zasadowej (pH 6,5–7,5). Nie toleruje gleb kwaśnych i stale podmokłych. Ściółkowanie kompostem lub korą pomaga utrzymać wilgoć i poprawia strukturę gleby. Podlewanie jest ważne głównie w pierwszych latach po posadzeniu i w okresie suszy. Po ukorzenieniu się, bezkolczasty bez jest stosunkowo odporny na suszę. Nawożenie odbywa się oszczędnie – wiosną wystarczy kompost lub lekkie nawozy dla krzewów kwitnących. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Jest dobrze mrozoodporny, zazwyczaj do –25 °C, i bez problemu znosi zimy w Europie Środkowej. Jest również odporny na choroby, znacznie mniej cierpi na mączniaka niż zwykłe lilaki. Szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Cięcie jest niewymagające i wykonuje się je po kwitnieniu, kiedy usuwa się przekwitłe kwiatostany i ewentualnie lekko formuje krzew. Silne cięcie zazwyczaj nie jest potrzebne, ponieważ krzew naturalnie utrzymuje ładny, zwarty kształt. Regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów wspiera powtarzające się kwitnienie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 25.06. 2026