Lilak pospolity 'Paul Deschanel' Syringa vulgaris 'Paul Deschanel'

Opis szczegółowy produktu

Lilak pospolity 'Paul Deschanel' - francuska odmiana lilaka pospolitego, pochodząca z hodowli rodziny Lemoine. Należy do klasycznych lilaków o pełnych kwiatach i wyróżnia się przede wszystkim obfitymi kwiatostanami intensywnie fioletowych do purpurowofioletowych kwiatów oraz wyrazistym zapachem lilaka. Rośnie silnie, wzniesiono i gęsto krzewiasto, z wiekiem stopniowo się rozrasta. W wieku dojrzałym osiąga około 3–4 m wysokości i 2–3 m szerokości. Tworzy mocne, wzniesione i dobrze rozgałęzione pędy i stopniowo przekształca się w okazały, wielopniowy krzew. Liście są naprzeciwległe, szerokojajowate do sercowatych, całobrzegie, intensywnie do ciemnozielonych, zwykle o długości 5–12 cm. Gęste, ciemniejsze ulistnienie tworzy wyrazisty kontrast z fioletowymi kwiatostanami. Kwitnie obficie w maju, najczęściej od połowy do końca maja. Pąki są ciemnopurpurowofioletowe, a po otwarciu kwiaty zachowują intensywnie fioletową do purpurowofioletowej barwę, która w miarę przekwitania może nieco jaśnieć. Kwiatostany mogą więc jednocześnie zawierać kilka odcieni fioletu. Kwiaty są pełne do gęsto pełnych, złożone z kilku okółków płatków korony. Zebrane są w gęste, okazałe, przeważnie wzniesione kwiatostany wiechowate. Mają wyrazisty, charakterystyczny zapach lilaka i nadają się także na kwiat cięty do wazonu. Jest bardzo dobrze mrozoodporny i dobrze znosi zimowe warunki Europy Środkowej. Starsze krzewy są mocne, długowieczne i mogą rosnąć w jednym miejscu oraz regularnie kwitnąć przez wiele dziesięcioleci. Sprawdza się jako soliter, w grupach krzewów ozdobnych, w swobodnie rosnących żywopłotach oraz w nasadzeniach historycznych odmian lilaków. Intensywnie fioletowe kwiaty szczególnie dobrze kontrastują z lilakami o kwiatach białych i jasnoróżowych.

Uprawa: Odpowiedni na stanowiska słoneczne, gdzie w pełni rozwijają się jego aromatyczne kwiatostany i gęste ulistnienie. Preferuje glebę przepuszczalną, próchniczą, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, dobrze zdrenowaną, aby nie dochodziło do zalewania korzeni. Nawożenie zaleca się od wiosny do jesieni zrównoważonym nawozem do krzewów ozdobnych, przy czym młode rośliny nawozi się mniejszymi dawkami. Wymagane jest regularne podlewanie, zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy, przy czym gleba powinna pozostawać wilgotna, ale nie podmokła. Cięcie wykonuje się po przekwitnieniu, usuwając obumarłe, uszkodzone lub zbyt gęste gałęzie, co sprzyja tworzeniu nowych kwiatów i utrzymuje zwarty pokrój krzewu. Lilaki bardzo dobrze znoszą cięcie na stare drewno i łatwo się regenerują. Przy sadzeniu większej liczby roślin zaleca się rozstawę 1,5–2 metry, aby miały wystarczająco dużo miejsca do wzrostu. Zazwyczaj są mrozoodporne i, w zależności od odmiany, nie wymagają ochrony na zimę.

Autor: Kamila | Rewizja: 8. 9. 2026