Lilak pospolity 'Znamya Lenina' Syringa vulgaris 'Znamya Lenina'

Opis szczegółowy produktu

Lilak pospolity 'Znamya Lenina' - wyrazista i znana od dawna ozdobna odmiana lilaka rosyjskiego pochodzenia, której nazwa oznacza „Sztandar Lenina”. Należy do odmian o najciemniejszych, czerwonofioletowych kwiatach i jest ceniona za intensywną barwę kwiatów, obfite kwitnienie oraz silny, typowo lilakowy zapach. To odmiana o bardzo silnym efekcie wizualnym, szczególnie lubiana w kolekcjach i nasadzeniach reprezentacyjnych. Rośnie jako średnio silny do silnego, wzniesiony krzew, zwykle o wysokości 3–4 metrów i podobnej szerokości. Pokrój jest zwarty, regularny i dobrze rozgałęziony, z wiekiem roślina nabiera bardzo monumentalnego charakteru. Liście są duże, sercowate, ciemnozielone, zdrowe i dekoracyjne przez cały sezon wegetacyjny. Kwiaty pojawiają się w maju i są pojedyncze. Pąki mają ciemnokarminową barwę, a po rozwinięciu kwiaty są intensywnie czerwonofioletowe do purpurowych, często z lekkim aksamitnym połyskiem. Ich barwa należy do najintensywniejszych wśród lilaków i w słońcu pozostaje stosunkowo trwała. Kwiaty zebrane są w duże, gęste wiechy i wydzielają silny, słodki, typowo lilakowy zapach. Krzew jest w pełni mrozoodporny, dobrze znosi warunki miejskie i rzadko choruje. Sprawdza się jako soliter, w kolekcjach i nasadzeniach reprezentacyjnych, w parkach oraz większych ogrodach. Dzięki wyjątkowo nasyconej barwie kwiatów bardzo dobrze komponuje się z białymi, jasnoróżowymi i niebieskofioletowymi odmianami lilaków, a jego kwiaty są również bardzo atrakcyjne na kwiat cięty.

Uprawa: Odpowiednie są stanowiska słoneczne, na których w pełni rozwijają się aromatyczne kwiatostany i gęste ulistnienie. Preferuje glebę przepuszczalną, próchniczną, o odczynie obojętnym do lekko zasadowego, dobrze zdrenowaną, aby nie dochodziło do nadmiernego zawilgocenia korzeni. Nawożenie zaleca się od wiosny do jesieni zrównoważonym nawozem do krzewów ozdobnych, przy czym młode rośliny warto nawozić mniejszymi dawkami. Wymagane jest regularne podlewanie, zwłaszcza po posadzeniu i w okresach suszy, przy czym gleba powinna pozostać wilgotna, ale nie przemoczona. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu, usuwając obumarłe, uszkodzone lub zbyt gęsto rosnące pędy, co sprzyja tworzeniu nowych kwiatów i utrzymaniu zwartego pokroju krzewu. Lilaki bardzo dobrze znoszą cięcie na stare drewno i łatwo się regenerują. Przy sadzeniu większej liczby roślin zaleca się rozstawę 1,5–2 metrów, aby miały wystarczająco dużo miejsca do wzrostu. W zależności od odmiany są zazwyczaj mrozoodporne i nie wymagają zimowego zabezpieczenia.

Autor: Kamila | Rewizja: 23.12.2025