Lilak Prestona 'Donald Wyman' Syringa × prestoniae 'Donald Wyman'

Opis szczegółowy produktu

Lilak Prestona 'Donald Wyman' - ozdobna odmiana lilaka Prestona, późno kwitnącej grupy mieszańców powstałej ze skrzyżowania Syringa villosa i Syringa reflexa. Grupę wyhodowała Isabella Preston w Kanadzie, a odmiana 'Donald Wyman' powstała u Franka L. Skinnera w Dropmore w Manitobie. Do uprawy wprowadzono ją w 1944 roku i nazwano na cześć Donalda Wymana, dendrologa z Arnold Arboretum Uniwersytetu Harvarda. W ogrodzie tworzy sezonowy, wzniesiony do szeroko krzewiastego pokrój o wysokości około 2,5–3,5 m i szerokości 1,5–3 m. Liście są intensywnie zielone, jajowate do eliptycznych, opadające na zimę i stanowią spokojne tło dla kwiatów. Pąki mają purpurowy do ciemnofioletowego odcienia, a pojedyncze kwiaty otwierają się czerwonofioletowo do purpurowo-różowo. Kwiatostany są duże, piramidalne, pewnie osadzone na końcach pędów i pojawiają się od początku do połowy czerwca, mniej więcej dwa tygodnie po lilaku pospolitym. Zapach jest przyjemny, słodki, dobrze wyczuwalny przy ścieżkach i miejscach wypoczynku. Kwiaty nadają się na kwiat cięty do wazonu. Odmiana sprawdza się jako soliter, w większych ogródkach przed domem, swobodnych kwitnących ścianach zieleni i grupach krzewów. Pięknie komponuje się z białymi lilakami, kalinami, piwoniami, bodziszkami, szałwiami, tawułami i delikatnymi trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu, gdzie kwitnie najobficiej, znosi jednak także lekki półcień. Odpowiada mu gleba przepuszczalna, średnio ciężka, próchniczna, najlepiej o odczynie obojętnym do lekko zasadowego (pH 6,5–7,5). Nie toleruje gleb kwaśnych i długotrwale podmokłych. Ściółkowanie kompostem lub korą pomaga utrzymać wilgoć i poprawia strukturę gleby. Podlewanie jest ważne przede wszystkim po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy. Po ukorzenieniu lilak Prestona jest stosunkowo odporny na suszę. Nawożenie nie jest wymagające – wiosną wystarczy kompost lub słaby nawóz do krzewów kwitnących. Nadmierne nawożenie azotem pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Jest bardzo dobrze mrozoodporny, zwykle do –30 °C, i niezawodnie kwitnie także w chłodniejszych regionach. Jest też bardziej odporny na choroby, zwłaszcza mączniaka prawdziwego, niż lilak pospolity. Szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Cięcie wykonuje się po przekwitnięciu, ponieważ kwitnie na zeszłorocznych pędach. Usuwa się przekwitłe kwiatostany oraz ewentualnie starsze lub nieprawidłowo rosnące gałęzie. Silne cięcie zwykle nie jest konieczne, krzew w naturalny sposób zachowuje ładny kształt.

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06. 2026