Lilak Prestona 'Donald Wyman' Syringa x prestoniae 'Donald Wyman'

Opis szczegółowy produktu

Lilak Prestona 'Donald Wyman' - odmiana ozdobna lilaka Prestona, późno kwitnąca grupa hybryd powstała z krzyżówki Syringa villosa i Syringa reflexa. Grupę tę wyhodowała Isabella Preston w Kanadzie, a odmiana 'Donald Wyman' powstała u Franka L. Skinnera w Dropmore w Manitobie. Wprowadzona do uprawy w 1944 roku i nazwana na cześć Donalda Wymana, dendrologa z Arnold Arboretum przy Uniwersytecie Harvarda. W ogrodzie tworzy liściasty, pionowy do szeroko krzewiastego pokrój o wysokości około 2,5–3,5 m i szerokości 1,5–3 m. Liście są nasyconej zieleni, jajowate do eliptycznych, zrzucane i stanowią spokojne tło dla kwiatów. Pąki mają purpurowy do ciemnofioletowego odcień, a poszczególne kwiaty otwierają się w kolorze czerwono-fioletowym do purpurowo-różowego. Kwiatostany są duże, piramidalne, sztywno osadzone na końcach pędów i pojawiają się od początku do połowy czerwca, około dwa tygodnie po lilaku pospolitym. Zapach jest przyjemny, słodki, dobrze wyczuwalny przy ścieżkach i w miejscach wypoczynku. Kwiaty można ścinać do wazonu. Odmiana nadaje się jako solitery, do większych przedogródków, wolnostojących kwitnących ścian i grup krzewiastych. Pięknie komponuje się z białymi lilakami, kalinami, piwoniami, bodziszkami, szałwiami, tawułami i delikatnymi trawami ozdobnymi.

Uprawa: Najlepiej rośnie na pełnym słońcu, gdzie kwitnie najobficiej, ale toleruje również lekki półcień. Preferuje glebę przepuszczalną, średnio ciężką, próchniczną, najlepiej obojętną do lekko zasadowej (pH 6,5–7,5). Nie toleruje kwaśnych i długo podmokłych gleb. Ściółkowanie kompostem lub korą pomaga utrzymać wilgoć i poprawia strukturę gleby. Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i podczas dłuższych okresów suszy. Po ukorzenieniu się lilak Prestonowy jest stosunkowo odporny na suszę. Nawożenie nie jest wymagające – wiosną wystarczy kompost lub słaby nawóz do krzewów kwitnących. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Jest bardzo dobrze mrozoodporny, zazwyczaj do –30 °C, i niezawodnie kwitnie nawet w chłodniejszych rejonach. Jest również bardziej odporny na choroby, zwłaszcza na mączniaka, niż lilak pospolity. Szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu, ponieważ kwitnie na zeszłorocznych pędach. Usuwa się przekwitłe kwiatostany oraz ewentualnie starsze lub nieprawidłowo rosnące gałęzie. Silne cięcie zazwyczaj nie jest konieczne, krzew naturalnie utrzymuje ładny kształt.

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06.2026