Lilak Wolfa 'Jakobsen's Delight' Syringa wolfii 'Jakobsen´s Delight'

Opis szczegółowy produktu

Lilak Wolfa 'Jakobsen´s Delight' - przepiękna odmiana lilaka Wolfa, gatunku liściastego z rodziny oliwnikowatych. Oryginalna Syringa wolfii pochodzi z Azji Wschodniej, zwłaszcza z Korei i północno-wschodnich Chin, gdzie rośnie w jasnych lasach, zaroślach i na zboczach górskich. Odmiana 'Jakobsen´s Delight' jest ceniona za późniejsze kwitnienie, jasnoróżowy kolor i słodki, bzowy zapach. W ogrodzie tworzy wzniesiony, dobrze rozgałęziony krzew o wysokości około 2–3 m i szerokości 1,5–2 m; w dobrych warunkach z czasem może stać się bardziej masywny. Liście są szeroko eliptyczne do jajowatych, nasycone zielone, zrzucane, a jesienią przebarwiają się raczej na żółto. Kwiaty pojawiają się zazwyczaj od końca maja do czerwca, czyli później niż u wielu popularnych lilaków. Kwiatostany tworzą duże wiechy z pastelowo-różowymi lub perłoworóżowymi kwiatami, często o delikatnym kremowym odcieniu. Zapach jest słodki, intensywny i dobrze wyczuwalny w pobliżu ścieżek lub miejsc wypoczynku. Owoce nie mają znaczenia ozdobnego. Odmiana nadaje się do nasadzeń soliterowych, przy wejściach, do większych przedogródków, grup krzewów oraz luźniej prowadzonych, pachnących partii ogrodu. Świetnie komponuje się z kalinami, tawułami, piwoniami, naparstnicami, szałwiami, berberysami o ciemnych liściach oraz delikatnymi trawami ozdobnymi.

Uprawa: Wybieramy stanowisko w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu; najwięcej kwiatów i najsilniejszy wzrost uzyskuje się w miejscu słonecznym. Gleba powinna być przepuszczalna, próchniczna, średnio żyzna do żyznej i po posadzeniu równomiernie wilgotna. Odpowiednie pH wynosi około 6,5–8,0; lilaki preferują odczyn obojętny do lekko zasadowego, a nie służy im stale kwaśne ani podmokłe podłoże. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października. Po posadzeniu utrzymuje się misę zlewkową i regularne nawadnianie aż do dobrego ukorzenienia. Ściółkowanie pomaga utrzymać wilgoć, jednak nie może zakrywać nasady pni. Nawożenie powinno być umiarkowane; wiosną wystarczy kompost lub nawóz do kwitnących krzewów ozdobnych z niższą zawartością azotu. Przycinanie wykonuje się po przekwitnięciu, usuwając przekwitłe wiechy oraz w razie potrzeby starsze, słabe lub zagęszczające gałęzie. Silne, późne cięcie ogranicza liczbę pąków kwiatowych w następnym sezonie. Dla soliterów pozostawia się przestrzeń co najmniej 2,5–3 m, natomiast w luźnych grupach krzewów sadzi się je w odstępach około 1,5–2 m od sąsiednich roślin. Mrozoodporność dojrzałych roślin osiąga około −30 °C. Potencjalnymi problemami mogą być mączniak, bakterioza lilaka, plamistość liści, przędziorki, tarczniki oraz skorytnik lilakowy. Dobra cyrkulacja powietrza, słoneczne stanowisko i nieprzenawożona gleba zmniejszają ryzyko wystąpienia chorób. W pobliżu miejsc wypoczynku sprawdzi się najlepiej tam, gdzie zapach może swobodnie rozprzestrzeniać się po ogrodzie.

Autor: Kristýna | Rewizja: 24.06.2026