Lilia tygrysia 'Red Velvet' Lilium tigrinum 'Red Velvet'

Opis szczegółowy produktu

Lilia tygrysia 'Red Velvet' - syn. Lilium lancifolium. Gatunek pochodzi z Azji Wschodniej. W ogrodzie zachowuje się jak odporna bylina cebulowa, która wiosną wyrasta z trwałej cebuli, a latem tworzy mocne, ulistnione łodygi. Odmiana 'Red Velvet' przyciąga uwagę turbanowatymi kwiatami w głębokim, winnoczerwonym odcieniu z ciemnym cętkowaniem i kontrastowymi pręcikami. Kwiaty pojawiają się zwykle od czerwca do lipca i otwierają się na pędzie stopniowo. W dobrych warunkach roślina osiąga najczęściej 90–130 cm wysokości, na bardzo żyznej glebie może być nawet wyższa, a szerokość kępy wynosi 30–40 cm. W kątach liści mogą tworzyć się bulwki przybyszowe, typowe dla gatunku, co umożliwia stopniowe rozmnażanie. W kompozycjach dobrze łączy się z kocimiętkami, krwawnikami, białymi jastrunami, rudbekiami i trawami ozdobnymi, wśród których ciemny kwiat tworzy spokojny kontrast. Kwiaty przyciągają owady zapylające, zapach jest słaby. Wszystkie lilie są silnie trujące dla kotów.

Uprawa: Dla Lilium tigrinum wybiera się pełne słońce lub jasny półcień, najlepiej w miejscu osłoniętym od wiatru, aby wysokie pędy się nie łamały. Korzystny jest ciepły mikroklimat przy chłodniejszej strefie korzeniowej, co zapewnia ściółka z kory lub żwiru. Podłoże powinno być próchniczne i przepuszczalne, z warstwą drenażu z keramzytu lub żwiru o grubości 3–5 cm na dnie pojemnika, a zalecane pH wynosi 6,0–7,5. Sadzenie odbywa się najczęściej od marca do maja, ewentualnie od września do listopada, a cebule umieszcza się na głębokości 15–20 cm. W doniczce sprawdza się rozstaw 15–20 cm, na przykład 3–5 cebul w pojemniku o średnicy 30–35 cm. Podlewanie utrzymuje podłoże równomiernie wilgotne, bez długotrwałego przemoczenia, które sprzyja zgniliznom. W pojemniku rośliny gorzej znoszą suszę niż na rabacie, a wielokrotne przesuszenie ogranicza zawiązywanie pąków. Nawożenie zaleca się od wiosny do zawiązania pąków, najlepiej nawozem do roślin cebulowych z podwyższoną zawartością potasu, ponieważ nadmiar azotu zwiększa podatność na grzybowe plamistości. Po kwitnieniu usuwa się tylko przekwitłe kwiaty, a liście pozostawia aż do zaschnięcia. Mrozoodporność dojrzałych cebul w gruncie określa się na około -30 °C, w pojemniku bryła korzeniowa jest wrażliwsza i przy dłuższych mrozach poniżej -15 °C pomaga izolacja doniczki i ochrona przed opadami zimowymi, ewentualnie zimowanie w chłodnym pomieszczeniu w temperaturze 0–5 °C. Do szkodników należą poskrzypka liliowa, mszyce i ślimaki, a z chorób szara pleśń, zgnilizny fuzaryjne i mozaiki wirusowe. Profilaktyką jest przewiewne sadzenie, podlewanie bezpośrednio przy korzeniach i czyste podłoże. 

Autor: Kristýna | Rewizja: 30.01. 2026