Lilia tygrysia 'Tiger Babies' - Lilium tigrinum 'Tiger Babies' Lilium tigrinum

Opis szczegółowy produktu

Lilium tygrysie 'Tiger Babies' - kompaktowa odmiana wywodząca się z gatunków pochodzących z Azji Wschodniej, które w naturze rosną na skrajach lasów, w widnych zaroślach i na zboczach z dobrym drenażem. W ogrodach ceniono ją za niezawodne kwitnienie i wyrazisty rysunek płatków. 'Tiger Babies' została wyhodowana z myślą o niższym wzroście i mocnych łodygach, a w ofercie pojawia się jako nowoczesna, poliploidalna odmiana. W dorosłości osiąga 45–60 cm wysokości i około 30–40 cm szerokości. W lipcu i sierpniu wytwarza 3–7 kwiatów o średnicy około 8–12 cm, w kolorze pomarańczowym z ciemnymi plamkami, często z lekko odgiętymi płatkami. Liście są wąskie, ciemnozielone, ułożone naprzemiennie na łodydze. Charakterystyczne są drobne cebulki przybyszowe w kątach liści, które umożliwiają łatwe rozmnażanie. Odmiana sprawdza się na rabatach bylinowych, w nasadzeniach naturalistycznych oraz w pojemnikach, dobrze prezentuje się w towarzystwie traw ozdobnych i przed ciemnolistnymi krzewami. Podobnie jak inne lilie, jest toksyczna dla kotów.

Uprawa: Dla Lilium tigrinum wybiera się pełne słońce lub jasny półcień, najlepiej w miejscu osłoniętym, aby wysokie łodygi się nie łamały. Odpowiedni jest ciepły mikroklimat z chłodniejszą przestrzenią korzeniową, czemu sprzyja ściółka z kory lub żwiru. Podłoże powinno być próchniczne i przepuszczalne, z drenażem na dnie pojemnika o grubości 3–5 cm z keramzytu lub żwiru, zalecane pH wynosi 6,0–7,5. Sadzenie odbywa się najczęściej od marca do maja, ewentualnie od września do listopada, cebule umieszcza się na głębokości 15–20 cm. W doniczce sprawdza się rozstaw 15–20 cm, na przykład 3–5 cebul na pojemnik o średnicy 30–35 cm. Podlewanie utrzymuje podłoże równomiernie wilgotne, bez długotrwałego przemoczenia, które sprzyja gniciu. W doniczce rośliny znoszą suszę gorzej niż na rabacie, powtarzające się przesuszenie zmniejsza zawiązywanie pąków. Nawożenie jest wskazane od wiosny do zawiązania pąków, najlepiej nawozem dla roślin cebulowych z wyższą zawartością potasu, nadmiar azotu zwiększa podatność na plamistość grzybową. Po kwitnieniu usuwa się tylko przekwitłe kwiaty, liście pozostawia się do zwiędnięcia. Mrozoodporność dojrzałych cebul w ziemi podaje się do około -30 °C, w doniczce bryła korzeniowa jest bardziej wrażliwa i przy dłuższych mrozach poniżej -15 °C pomaga izolacja doniczki i ochrona przed zimowymi opadami, ewentualnie przezimowanie w chłodzie 0–5 °C. Do szkodników należą poskrzypek liliowy, mszyce i ślimaki, z chorób botrytis, gnicie wywołane przez Fusarium i mozaiki wirusowe, profilaktyką jest przewiewne sadzenie, podlewanie do korzeni i czyste podłoże.

Autor: Krystyna | Rewizja: 30.01.2026