Liliowiec 'Chicago Sunrise' - Hemerocallis 'Chicago Sunrise' Hemerocallis 'Chicago Sunrise'

Opis szczegółowy produktu

Hemerocallis 'Chicago Sunrise' - promienna piękność do każdego ogrodu. Jest to hybryda wywodząca się z długiej tradycji hodowlanej rodzaju Hemerocallis, pochodzącego z Azji Wschodniej. Odmianę wprowadził w USA James Marsh w 1969 roku i zaliczana jest do tetraploidalnych, półzimozielonych liliowców o tendencji do powtarzania kwitnienia. Tworzy zwarty kępa paskowatych, średniozielonych liści, a latem wypuszcza sztywne pędy o wysokości około 65–80 cm. Kwiaty są lejkowate, o średnicy około 12–15 cm, w ciepłym żółto-pomarańczowym odcieniu z zielonym środkiem. Pojedynczy kwiat utrzymuje się otwarty około jednego dnia, ale na łodydze stopniowo otwiera się więcej pąków, dzięki czemu kępa wygląda dekoracyjnie przez wiele tygodni. Roślina jest przyjazna pszczołom i przyciąga motyle, jednocześnie jest toksyczna dla kotów. Na rabatach dobrze komponuje się z szałwiami, kocimiętkami, jeżówkami, bodziszkami i trawami ozdobnymi, przy ścieżkach sprawdzi się jako spokojne, ale wyraziste obrzeże. Pędy można również wykorzystać do bukietów.

Uprawa: Preferuje stanowiska w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie będzie krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i wczesnym latem. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomocne jest dodanie kompostu i grubszego materiału dla napowietrzenia. Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się zazwyczaj od marca do października, z rozstawą 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale dłuższe okresy suchości zmniejszają kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub długo działający nawóz z wyższą zawartością potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można sukcesywnie usuwać dla czystszego wyglądu, całe pędy po przekwitnięciu znikają. Kępy zazwyczaj odmładza się przez podział po 4–6 latach, najczęściej wiosną lub wczesną jesienią. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C, a rośliny zimują bez okrywy, w pojemnikach zalecana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek deniwicowy, który deformuje pąki, dlatego wskazana jest bieżąca kontrola i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednie jest również uprawianie w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026