Liliowiec 'David Cox' - Hemerocallis 'David Cox' Hemerocallis 'David Cox'

Opis szczegółowy produktu

'David Cox' Liatris - hybryda rodzaju pochodzącego z Azji Wschodniej. Część podziemna składa się z mięsistych korzeni magazynujących wodę i substancje zapasowe, dzięki czemu kępa jest długowieczna. Odmiana tworzy zwartą kępę wąskich, trawiastych liści o wysokości około 30–40 cm, która z biegiem lat rozrasta się do około 45–60 cm. W łagodniejsze zimy liście mogą częściowo utrzymywać się, w chłodniejszych rejonach część nadziemna zazwyczaj zamiera i na wiosnę odrasta. W czerwcu i lipcu nad liśćmi unoszą się sztywne pędy o wysokości około 60 cm, na których znajdują się lejkowate kwiaty. Kwiaty są intensywnie czerwone z żółtym środkiem, średnica podawana jest do około 18 cm. Pojedynczy kwiat otwiera się na jeden dzień, ale na łodydze stopniowo rozwijają się kolejne pąki, dzięki czemu kępa pozostaje dekoracyjna przez kilka tygodni. Nektar przyciąga pszczoły i inne zapylacze, jednocześnie należy wziąć pod uwagę toksyczność dla kotów. W nasadzeniach bylin tworzy intensywny, kolorowy punkt obok kocimiętki, szałwii, bodziszków, jeżówek lub traw ozdobnych i sprawdzi się również jako obwódka wzdłuż ścieżek lub w większych donicach. Hemerocallis generalnie źle znoszą częste przesadzanie i najlepiej kwitną po kilku latach na jednym miejscu.

Uprawa: Preferuje stanowiska w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie będzie krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i wczesnym latem. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomocne jest dodanie kompostu i grubszego materiału dla napowietrzenia. Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się zazwyczaj od marca do października, z rozstawą 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale dłuższe okresy suchości zmniejszają kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub długo działający nawóz z wyższą zawartością potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można sukcesywnie usuwać dla czystszego wyglądu, całe pędy po przekwitnięciu znikają. Kępy zazwyczaj odmładza się przez podział po 4–6 latach, najczęściej wiosną lub wczesną jesienią. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C, a rośliny zimują bez okrywy, w pojemnikach zalecana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek deniwicowy, który deformuje pąki, dlatego wskazana jest bieżąca kontrola i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednie jest również uprawianie w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 26.1. 2026