Liliowiec 'Mini Stella' - Hemerocallis 'Mini Stella' Hemerocallis 'Mini Stella'

Opis szczegółowy produktu

Denivka 'Mini Stella' <\/strong>- niska, miniaturowa odmiana wyhodowana w USA przez Waltera Jablonskiego (1983). Nawiązuje do popularnego typu 'Stella d'Oro', ale tworzy jeszcze bardziej zwarte kępy, które wyróżniają się na obrzeżach rabat i wzdłuż ścieżek. Liście są wąskie, łukowato przewieszające się i w ciągu sezonu tworzą trawiasty poduszkę o wysokości około 25–30 cm, a w dorosłości szerokości około 40–50 cm. Z niej wyrastają rozgałęzione, sztywne pędy o długości około 35–45 cm. Od czerwca do sierpnia stopniowo otwierają się drobne kwiaty o średnicy około 3–5 cm, złotożółte do pomarańczowożółtych z żółtozielonym środkiem. Pojedynczy kwiat utrzymuje się tylko jeden dzień, ale pąki następują po sobie na łodydze, dzięki czemu kwitnienie wydaje się ciągłe. Kwiaty są zazwyczaj delikatnie pachnące, często otwierają się po południu do wieczora i są chętnie odwiedzane przez owady zapylające. W kompozycjach sprawdza się obok lawendy, kocimiętki, bodziszków i delikatnych traw ozdobnych, gdzie żółty ton rozjaśnia nasadzenia nawet w mniejszej skali. Dzięki drobniejszym kwiatom wygląda bardziej naturalnie niż wielkokwiatowe nowoczesne odmiany i nadaje się również do mniejszych przedogródków. Kwiaty można wykorzystać do drobnych wiązanek, u deniwek tradycyjnie wykorzystuje się je również jako jadalną dekorację.

Uprawa: Preferuje stanowiska w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie będzie krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i wczesnym latem. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomocne jest dodanie kompostu i grubszego materiału dla napowietrzenia. Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się zazwyczaj od marca do października, z rozstawą 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale dłuższe okresy suchości zmniejszają kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub długo działający nawóz z wyższą zawartością potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można sukcesywnie usuwać dla czystszego wyglądu, całe pędy po przekwitnięciu znikają. Kępy zazwyczaj odmładza się przez podział po 4–6 latach, najczęściej wiosną lub wczesną jesienią. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C, a rośliny zimują bez okrywy, w pojemnikach zalecana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek deniwicowy, który deformuje pąki, dlatego wskazana jest bieżąca kontrola i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednie jest również uprawianie w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026