Liliowiec 'Stella de Oro'- Hemerocallis 'Stella de Oro' Hemerocallis 'Stella de Oro'

Opis szczegółowy produktu

Hemerocallis 'Stella de Oro' - zdecydowanie najpopularniejsza odmiana 'Złota Gwiazda'. Odmianę Hemerocallis 'Stella de Oro' wyhodował amerykański hodowca Walter Jablonski i wprowadził ją na rynek w 1975 roku. Jest to diploidna, zanikająca bylina wieloletnia, która jesienią traci liście, a wiosną szybko odnawia zwarty wachlarz wąskich, łukowato zwisających liści. Wzrost jest umiarkowanie szybki, a kępa zazwyczaj osiąga pełny rozmiar w ciągu 2–5 lat. Łodygi najczęściej dorastają do 30–40 cm, dorosła kępa stopniowo rozszerza się do około 40–50 cm. Od czerwca do września nad liśćmi otwierają się stopniowo lejkowate kwiaty o średnicy około 7 cm, w kolorze kanarkowożółtym do złotożółtego z pomarańczowym środkiem i delikatnym zapachem. Brzeg kwiatu jest lekko pofalowany, a ciepła pogoda sprzyja kolejnym falom kwitnienia. Pojedynczy kwiat utrzymuje się zazwyczaj jeden dzień, ale roślina wytwarza pąki w seriach, dzięki czemu rabata wygląda na kwitnącą przez wiele tygodni. W kompozycjach sprawdzi się jako obwódka ścieżek, nasadzenie w przedogródkach, a także jako niski akcent wśród traw ozdobnych, kocimiętki, szałwii i lawendy, ewentualnie przed różami jako jasny podszyt. Kwiaty i pąki dziennic są jadalne, do użytku w kuchni nadają się tylko rośliny uprawiane bez oprysków chemicznych i ze znanym pochodzeniem.

Uprawa: Preferuje stanowiska w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie będzie krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i wczesnym latem. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomocne jest dodanie kompostu i grubszego materiału dla napowietrzenia. Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się zazwyczaj od marca do października, z rozstawą 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale dłuższe okresy suchości zmniejszają kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub długo działający nawóz z wyższą zawartością potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można sukcesywnie usuwać dla czystszego wyglądu, całe pędy po przekwitnięciu znikają. Kępy zazwyczaj odmładza się przez podział po 4–6 latach, najczęściej wiosną lub wczesną jesienią. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C, a rośliny zimują bez okrywy, w pojemnikach zalecana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek deniwicowy, który deformuje pąki, dlatego wskazana jest bieżąca kontrola i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednie jest również uprawianie w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026