Liliowiec Middendorffa - Hemerocallis middendorfii Hemerocallis middendorfii

Opis szczegółowy produktu

Liliowiec średniej wielkości - atrakcyjny i przyciągający kultywar, który charakteryzuje się przede wszystkim efektownymi kwiatami. Pochodzi z północno-wschodniej Azji, od północno-wschodnich Chin przez Koreę i rosyjskie Primorie aż po Sachalin i Hokkaido, gdzie rośnie na wilgotnych łąkach, górskich pastwiskach i leśnych polanach. W ogrodach uprawiany jako wcześnie kwitnący gatunek liliowca o mocnej budowie kępy. Każdy kwiat utrzymuje się otwarty tylko jeden dzień, ale na pędzie kwiatostanowym stopniowo rozkwita więcej pąków, dzięki czemu kwitnienie sprawia wrażenie ciągłego. W polskich warunkach tworzy gęstą kępę wąskich, paskowatych liści o szerokości zazwyczaj 50–80 cm, a na przełomie maja i czerwca, na wyższych położonych częściej w czerwcu do lipca, wypuszcza pędy o wysokości około 60–90 cm. Kwiaty są lejkowate, złotawe do pomarańczowo-żółtych, zazwyczaj szerokie na 6–8 cm i chętnie odwiedzane przez zapylacze. Gatunek ten sprawdza się w nasadzeniach naturalistycznych, przy drogach, na skłonach jako roślina umacniająca skarpy, a także w grupach wśród traw ozdobnych, bodziszków lub szałwii. Kwiaty i pąki liliowca są tradycyjnie w Azji używane jako surowiec jadalny, zawierają m.in. karotenoidy i inne związki fenolowe. Zimuje w mięsistych korzeniach i na wiosnę ponownie niezawodnie odrasta.

Uprawa: Preferuje stanowiska w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie będzie krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i wczesnym latem. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomocne jest dodanie kompostu i grubszego materiału dla napowietrzenia. Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się zazwyczaj od marca do października, z rozstawą 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale dłuższe okresy suchości zmniejszają kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub długo działający nawóz z wyższą zawartością potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można sukcesywnie usuwać dla czystszego wyglądu, całe pędy po przekwitnięciu znikają. Kępy zazwyczaj odmładza się przez podział po 4–6 latach, najczęściej wiosną lub wczesną jesienią. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C, a rośliny zimują bez okrywy, w pojemnikach zalecana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek deniwicowy, który deformuje pąki, dlatego wskazana jest bieżąca kontrola i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednie jest również uprawianie w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026