Liliowiec rdzawy 'Kwanso' - Hemerocallis fulva 'Kwanso' Hemerocallis fulva 'Kwanso'

Opis szczegółowy produktu

Liliowiec rdzawy 'Kwanso' - pochodzi z Azji Wschodniej, szczególnie z Chin i Korei, a do europejskich ogrodów trafiła jako niezwykle odporna bylina. Odmiana 'Kwanso' to stara, pełnokwiatowa selekcja, często podawana również jako Hemerocallis fulva var. kwanso. Jest ceniona za kwiaty, które otwierają się tylko na jeden dzień, ale na łodydze stopniowo rozkwita wiele pąków, dzięki czemu letni efekt jest ciągły. W czeskich warunkach tworzy gęstą kępę wąskich, paskowatych liści o średnio zielonym kolorze, a w lipcu i sierpniu wypuszcza sztywne pędy kwiatowe o wysokości około 80–100 cm. Pełne kwiaty mają zazwyczaj 10–12 cm, są intensywnie pomarańczowe z żółtym unerwieniem i często delikatnie pofalowanym brzegiem płatków. Sprawdza się w grupach na rabatach bylinowych, wzdłuż ścieżek i przy elementach wodnych, gdzie liście utrzymują strukturę nawet po przekwitnięciu. Liliowce są przyjazne dla pszczół, a kwiaty są tradycyjnie jadalne, podobnie jak pąki, które można stosować świeże i suszone, a zawierają między innymi karotenoidy i inne substancje fenolowe. Należy wziąć pod uwagę, że liliowce mogą być toksyczne dla kotów. Ponieważ 'Kwanso' zazwyczaj nie tworzy żywotnych nasion, rozprzestrzenia się głównie przez kłącza i w sprzyjających miejscach może stopniowo tworzyć szerszy łan.

Uprawa: Preferuje stanowiska w pełnym słońcu, lekki półcień jest możliwy, ale kwitnienie będzie krótsze. Najlepiej rośnie w glebie gliniastej do gliniasto-piaszczystej z dobrym drenażem, umiarkowanie wilgotnej wiosną i wczesnym latem. Odpowiednie jest pH około 6,0–7,5, w cięższych glebach pomocne jest dodanie kompostu i grubszego materiału dla napowietrzenia. Sadzenie roślin w pojemnikach odbywa się zazwyczaj od marca do października, z rozstawą 45–50 cm, czyli około 4–5 roślin na m². Po ukorzenieniu znosi krótkotrwałą suszę, ale dłuższe okresy suchości zmniejszają kwiaty i liczbę pąków. Nawożenie jest zazwyczaj umiarkowane, wiosną stosuje się kompost lub długo działający nawóz z wyższą zawartością potasu, który wspiera zawiązywanie pąków. Przekwitłe kwiaty można sukcesywnie usuwać dla czystszego wyglądu, całe pędy po przekwitnięciu znikają. Kępy zazwyczaj odmładza się przez podział po 4–6 latach, najczęściej wiosną lub wczesną jesienią. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zazwyczaj do -30 °C, a rośliny zimują bez okrywy, w pojemnikach zalecana jest ochrona bryły korzeniowej przed przemarznięciem. Spośród chorób może wystąpić plamistość liści, spośród szkodników mszyce, a w Europie Środkowej także pryszczarek deniwicowy, który deformuje pąki, dlatego wskazana jest bieżąca kontrola i usuwanie uszkodzonych pąków. Odpowiednie jest również uprawianie w szerszych pojemnikach na tarasach.

Więcej na: Instrukcja uprawy liliowców

Autor: Nikol | Rewizja: 27.1. 2026