Limequat Citrus x florida

Opis szczegółowy produktu

Limequat - cytrusowa odmiana powstała na Florydzie ze skrzyżowania limonki typu key lime i kumkwatu. Hybrydyzację przeprowadził Walter T. Swingle w 1909 roku, a później wprowadzono do praktyki zwłaszcza odmiany 'Eustis', 'Lakeland' i 'Tavares'. Roślina tworzy gęsty, wiecznie zielony krzew lub mniejsze drzewo, w donicy zazwyczaj o wysokości 1,2–2,5 m i szerokości 0,5–1,5 m, z ciemnozielonymi, błyszczącymi liśćmi i krótkimi kolcami. Od późnej wiosny do jesieni, często od maja do września, wydaje białe, delikatnie pachnące kwiaty. Owoce są małe, jajowato-podłużne, podczas dojrzewania żółto-zielone do żółtych, u niektórych form z pomarańczowym odcieniem. Skórka jest jadalna i aromatyczna, miąższ jej jest soczysty, wyraźnie kwaśny do kwaśno-słodkiego. W kuchni owoce wykorzystuje się podobnie jak limonkę, jednocześnie wykorzystuje się je w całości do dżemów, syropów, deserów czy napojów. Zawierają witaminę C, kwasy organiczne i olejki eteryczne w owocni. Odmiana jest zazwyczaj samopylna, jednak przy uprawie w pomieszczeniach do owocowania przyczynia się delikatne ręczne zapylenie. W kompozycji sprawdzi się jako przenośny soliter na tarasy, dziedzińce, atria i do ogrodów zimowych, gdzie łączy efekt użytkowy i ozdobny.

Uprawa: W warunkach Polski limequat uprawia się jako przenośną roślinę subtropikalną. Najlepiej rośnie na pełnym słońcu, w miejscu osłoniętym i w przepuszczalnym, próchniczym podłożu z drenażem i lekko kwaśnym do neutralnego pH około 5,5–7. Od wiosny do końca lata wymaga regularnego podlewania bez długotrwałego przemoczenia i bieżącego nawożenia nawozem do cytrusów. Sadzenie i przesadzanie zaleca się głównie od marca do czerwca. Od maja do września rośliny można wystawić na zewnątrz na lato, na zimę przenosi się je przed spadkiem temperatury poniżej 5 °C. Bezpieczne zimowanie odbywa się w jasnym pomieszczeniu w temperaturze około 5–10 °C, cieplejsze zimowanie jest możliwe tylko przy bardzo dobrym oświetleniu. Krótkotrwale znosi chłód lepiej niż limonka, ale nie jest to cytrus mrozoodporny i przy 0 °C już cierpi z powodu uszkodzeń. Cięcie ogranicza się do kształtowania korony i usuwania słabych lub zagęszczających pędów. Odpowiedni jest mulcz na powierzchni donicy, który spowalnia wysychanie. Podczas uprawy należy pilnować przędziorków, tarczników, wełnowców, a przy nadmiernym podlewaniu także zgnilizny korzeni. Rozstaw na rabatach zazwyczaj nie jest podawany, ponieważ w czeskim klimacie jest to przede wszystkim odmiana doniczkowa. Zbiór owoców odbywa się najczęściej od listopada do marca, w ciepłej szklarni także sukcesywnie w zależności od zawiązywania. Początkującym sprzyja solidna donica, regularna kontrola liści i stopniowa aklimatyzacja między wnętrzem a stanowiskiem zewnętrznym.

Autor: Kristýna | Rewizja: 12.03. 2026

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów