Limonka perska 'Tahiti' Citrus x latifolia

Opis szczegółowy produktu

Limonka 'Tahiti' - znana jako limonka perska lub tahitańska, jest starą odmianą limonki pochodzącą z regionów tropikalnych i subtropikalnych, obecnie szeroko uprawianą w basenie Morza Śródziemnego, Ameryce i Australii. Jest to wiecznie zielone drzewko, które przy uprawie w doniczce w naszych warunkach osiąga zazwyczaj 1,5 do 2 m wysokości i około 1 do 1,5 m szerokości. Korona jest gęsta, regularnie rozgałęziona, gałązki bywają słabo cierniowe, liście są szeroko jajowate do eliptycznych, sztywne, intensywnie zielone i błyszczące. Białe, intensywnie pachnące kwiaty pojawiają się głównie wiosną, ale często powtarzają się również w ciągu roku, stanowiąc cenne źródło nektaru dla pszczół i innych zapylaczy. Owoce mają zazwyczaj 4 do 6 cm średnicy, są podłużnie kuliste, z cienką, gładką skórką, która jest zbierana w zielonej fazie, lub po dłuższym pozostawieniu na drzewie przechodzi w żółtozielony odcień. Miąższ jest bardzo soczysty, jasnozielony do zielonkawo-żółtego, o delikatnie kwaśnym, orzeźwiającym smaku i typowym aromacie limonki, zazwyczaj prawie bez pestek, co ułatwia przetwarzanie. Owoce wykorzystuje się głównie świeże do napojów, sosów sałatkowych, deserów oraz dań rybnych i mięsnych, starta skórka nadaje intensywny aromat wypiekom i słodkim potrawom. Sok z limonki perskiej jest bogatym źródłem witaminy C i kwasów organicznych, zawiera również szereg substancji aromatycznych, w tym olejki eteryczne, które znajdują zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym.

Uprawa: Wymaga słonecznego i osłoniętego stanowiska. Limonki uprawia się w doniczkach o pojemności 30 do 50 litrów, w pomieszczeniach umieszcza się je w najjaśniejszym miejscu przy południowym oknie. Stanowisko powinno być bardzo jasne i słoneczne, optymalnie od południa do południowego zachodu. W głównym okresie wegetacji preferowane są temperatury 20–28 °C, długotrwałe ochłodzenie poniżej 12 °C spowalnia wzrost, a w temperaturze około 5 °C istnieje ryzyko uszkodzenia. Podłoże powinno być przepuszczalne i przewiewne dla cytrusów z drenażem, pH 6,0–6,5. Podlewanie regularne z przeschnięciem powierzchni, zimą ograniczone. Nawożenie od marca do września nawozem dla cytrusów z magnezem i mikroelementami, w przypadku chlorozy pomaga chelat żelaza oraz miększa lub zakwaszona woda. W doniczkach korzystnie wpływa ściółkowanie, wyższa doniczka z odpływem, przesadzanie odbywa się co 2–3 lata. Zimowanie odbywa się w jasnym, chłodnym pomieszczeniu o temperaturze 8–12 °C, podlewanie w tym okresie jest tylko uzupełniające. W przypadku groźby zimnych nocy pomaga dosunięcie do ciepłego muru i podwójna włóknina. Zimą podlewa się oszczędnie, pomieszczenie jest regularnie wietrzone, a bryła korzeniowa jest chroniona przed przemarznięciem podkładką izolacyjną. Cięcie wykonuje się głównie w marcu do kwietnia poprzez skrócenie wybujałych pędów i prześwietlenie korony. Letnie cięcie pielęgnacyjne następuje po zbiorach w lipcu do sierpnia, w przypadku limonki perskiej również we wrześniu. Uszczykiwanie młodych przyrostów odbywa się od czerwca do sierpnia nad czwartym do szóstego liścia, późnojesienne i zimowe cięcie nie jest przeprowadzane.

Autor: Krystyna | Rewizja: 22.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów