Limonka Citrus x aurantifolia

Opis szczegółowy produktu

Limonka- często określana jako limonka meksykańska lub kwaśna lajma, jest starą hybrydą cytrusową pochodzącą z tropikalnej Azji, która rozprzestrzeniła się na obszary subtropikalne, w tym Meksyk i Karaiby, i dziś należy do najczęściej uprawianych limonek. W ciepłym klimacie tworzy mniejsze, wiecznie zielone drzewo, natomiast w doniczkach w Europie Środkowej raczej gęsty krzew o wysokości około 1,5 do 2 m i szerokości około 1 do 1,5 m. Gałęzie są bogato rozgałęzione, często posiadają krótsze, ostre kolce, co należy wziąć pod uwagę przy umieszczaniu w pobliżu miejsc do siedzenia lub kącików dla dzieci. Liście są mniejsze, skórzaste, ciemnozielone, błyszczące, po roztarciu intensywnie pachną olejkami eterycznymi. Kwiaty pojawiają się głównie od maja do lipca, przy sprzyjających warunkach również później w roku. Są białe do kremowych, czasem z delikatnym zielonkawym odcieniem, bardzo przyjemnie pachną i przyciągają pszczoły oraz inne owady zapylające. Owoce są mniejsze, kuliste lub lekko spłaszczone, z gładką, cienką skórką, która w miarę dojrzewania zmienia kolor z intensywnie zielonego na żółtozielony. Miąższ jest bardzo soczysty, delikatnie podzielony, o wyraźnym kwaśnym smaku i typowym aromacie limonki. Sok jest bogaty w witaminę C i inne substancje antyoksydacyjne, a w kuchni znajduje zastosowanie w napojach, marynatach, sosach, sałatkach owocowych i deserach. Meksykańska limonka jest samopylna, dlatego wystarczy jedna roślina w doniczce, która przy odpowiedniej ilości światła i wyrównanych warunkach zapewnia coroczne plony.

Uprawa: Wymaga słonecznego i osłoniętego stanowiska. Limonki uprawia się w doniczkach o pojemności 30 do 50 litrów, w pomieszczeniach umieszcza się je w najjaśniejszym miejscu przy południowym oknie. Stanowisko powinno być bardzo jasne i słoneczne, optymalnie od południa do południowego zachodu. W głównym okresie wegetacji preferowane są temperatury 20–28 °C, długotrwałe ochłodzenie poniżej 12 °C spowalnia wzrost, a w temperaturze około 5 °C istnieje ryzyko uszkodzenia. Podłoże powinno być przepuszczalne i przewiewne dla cytrusów z drenażem, pH 6,0–6,5. Podlewanie regularne z przeschnięciem powierzchni, zimą ograniczone. Nawożenie od marca do września nawozem dla cytrusów z magnezem i mikroelementami, w przypadku chlorozy pomaga chelat żelaza oraz miększa lub zakwaszona woda. W doniczkach korzystnie wpływa ściółkowanie, wyższa doniczka z odpływem, przesadzanie odbywa się co 2–3 lata. Zimowanie odbywa się w jasnym, chłodnym pomieszczeniu o temperaturze 8–12 °C, podlewanie w tym okresie jest tylko uzupełniające. W przypadku groźby zimnych nocy pomaga dosunięcie do ciepłego muru i podwójna włóknina. Zimą podlewa się oszczędnie, pomieszczenie jest regularnie wietrzone, a bryła korzeniowa jest chroniona przed przemarznięciem podkładką izolacyjną. Cięcie wykonuje się głównie w marcu do kwietnia poprzez skrócenie wybujałych pędów i prześwietlenie korony. Letnie cięcie pielęgnacyjne następuje po zbiorach w lipcu do sierpnia, w przypadku limonki perskiej również we wrześniu. Uszczykiwanie młodych przyrostów odbywa się od czerwca do sierpnia nad czwartym do szóstego liścia, późnojesienne i zimowe cięcie nie jest przeprowadzane.

Autor: Krystyna | Rewizja: 22.11.2025

Więcej na: Instrukcja uprawy cytrusów