Lobelia 'Starship Scarlet' - Lobelia speciosa 'Starship Scarlet' Lobelia speciosa 'Starship Scarlet'

Opis szczegółowy produktu

Lobelia 'Starship Scarlet' - atrakcyjna roślina ozdobna, wywodząca się z gatunków amerykańskich, które naturalnie rosną na wilgotnych łąkach i brzegach wód. Odmiana 'Starship Scarlet' z serii Starship została wprowadzona przez hodowcę Kieft Seeds i zaprezentowana podczas testów w 2014 roku, w katalogu pojawia się również jako odmiana z wyrazistym, brązowym ulistnieniem. Roślina tworzy wyprostowane, zwarte kępy o wysokości około 60–80 cm i szerokości 30–50 cm. Liście są wąskie, brązowo-zielone z winnym odcieniem, na ciemniejszych łodygach stanowią wyraźne tło dla kwiatów. Od lipca do września, czasem do października, na szczytach łodyg pojawiają się gęste kłosy, rurkowatych kwiatów w intensywnym szkarłatno-czerwonym kolorze. Kwiatostany otwierają się stopniowo, dzięki czemu roślina dłużej utrzymuje kolor niż wiele popularnych letnich bylin. Kwiaty są miododajne i przyciągają do ogrodu również motyle, w wazonie sprawdzą się sztywne łodygi. Roślina zawiera substancje trujące typowe dla rodzaju Lobelia, a przy cięciu może wydzielać mleczny sok, który u osób wrażliwych podrażnia skórę. Na rabacie dobrze komponuje się z trawami ozdobnymi, bodziszkami, liliowcami, rozchodnikami i z późnoletnimi bylinami, gdzie czerwony kolor podkreśli również ciemnolistne odmiany tiarellu.

Uprawa: Do uprawy wybiera się pełne słońce lub półcień oraz stanowisko z wystarczającą wilgocią, idealnie nad jeziorkiem, na lekko podmokłej rabacie lub w głębokiej, żyznej glebie z większą ilością próchnicy. Reakcja gleby jest zazwyczaj tolerowana od lekko kwaśnej po obojętną, praktycznie pH około 5,5–7,0, ważniejsze jest, aby podłoże latem nie wysychało. W glebach szybko tracących wilgoć sprawdza się dodatek kompostu i regularne mulczowanie, które ogranicza przegrzewanie korzeni. W suchym okresie należy regularnie podlewać, w doniczkach jest to konieczne częściej, a większa doniczka zwiększa stabilność. Nawożenie kompostem wiosną wspomaga tworzenie silnych łodyg, latem stosuje się lekkie nawożenie nawozami z wyższą zawartością potasu. Przekwitłe kwiatostany są usuwane, jeśli celem jest przedłużenie kwitnienia, natomiast pozostawienie części łodyg może sprzyjać samosiewowi w łagodnych rejonach. Sadzenie odbywa się zazwyczaj od marca do października, rozstaw 35–45 cm odpowiada około 6–8 roślinom na m². Mrozoodporność podawana w praktyce wynosi około -20 °C, dlatego w chłodniejszych i wietrznych rejonach zaleca się okrycie zimowe suchymi liśćmi i gałązkami iglaków, ewentualnie przezimowanie roślin matecznych w nieprzemarzającym, jasnym pomieszczeniu przy ograniczonej ilości podlewania. Do częstych szkodników należą ślimaki wiosną, mszyce na młodych pędach, a w nadmiernie wilgotnych glebach może pojawić się zgnilizna szyjki korzeniowej.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026