Lobelia wspaniała 'Starship Deep Rose' - pojemnik Lobelia speciosa 'Starship Deep Rose'

Opis szczegółowy produktu

Lobelia wspaniała 'Starship Deep Rose'  - wyjątkowa, nowoczesna bylina, która wyróżnia się architektoniczną budową i intensywnością barw. Należy do cenionej serii Starship, wyhodowanej z myślą o wczesnym i obfitym kwitnieniu na mocnych, wzniesionych pędach. Roślina rośnie zwarcie i w wieku dojrzałym osiąga 50–60 cm wysokości przy szerokości około 30 cm. Jest średnio mrozoodporna, zwykle znosi temperatury do -15 °C. Aby dobrze przezimowała w gruncie, wymaga solidnego okrycia na zimę (np. gałązkami iglaków lub ściółką) oraz stanowiska, na którym zimą nie stoi woda. Cała roślina jest trująca. Największą wartością ozdobną tej lobelii jest długie kwitnienie i elektryzująca barwa. Od połowy lata do wczesnej jesieni (od lipca do września) tworzy gęste grona rurkowatych kwiatów w wyrazistym odcieniu od intensywnie różowego po purpurowy. Kwiaty wyrastają na ciemnych, sztywnych pędach, które nie wyginają się nawet przy niesprzyjającej pogodzie. Dzięki zamiłowaniu do wilgoci doskonale nadaje się na brzegi oczek wodnych, do ogrodów deszczowych i do wilgotniejszych części nasadzeń bylinowych. Pionową sylwetką nadaje rabatom nowoczesny wygląd i świetnie komponuje się z trawami ozdobnymi lub roślinami o białych kwiatach, które podkreślają jej głęboką różową barwę.

Uprawa: Do uprawy wybiera się stanowisko w pełnym słońcu lub w półcieniu, z zapewnioną wilgotnością, najlepiej przy oczku wodnym, na lekko podmokłej rabacie lub na głębszej, żyznej glebie o wyższej zawartości próchnicy. Roślina toleruje odczyn od lekko kwaśnego do obojętnego, w praktyce pH około 5,5–7,0, ważniejsze jest jednak, aby podłoże latem nie przesychało. Na glebach szybko tracących wilgoć sprawdza się domieszka kompostu i regularne ściółkowanie, które ogranicza przegrzewanie korzeni. W okresach suszy podlewa się regularnie, w pojemnikach podlewanie jest potrzebne częściej, a większa donica zwiększa stabilność rośliny. Wiosenne nawożenie kompostem sprzyja tworzeniu mocnych pędów, latem stosuje się lekkie nawożenie nawozami o podwyższonej zawartości potasu. Przekwitłe kwiatostany usuwa się, jeśli celem jest przedłużenie kwitnienia, pozostawienie części pędów może natomiast sprzyjać samosiewowi w łagodniejszych rejonach. Sadzenie odbywa się zazwyczaj od marca do października, rozstawa 35–45 cm odpowiada około 6–8 roślinom na m². Mrozoodporność w praktyce podaje się w przybliżeniu do -10 do -12 °C, dlatego w chłodniejszych i wietrznych rejonach zaleca się zimowe okrycie suchymi liśćmi i gałązkami iglaków lub przezimowanie roślin matecznych w jasnym, wolnym od mrozu pomieszczeniu przy ograniczonym podlewaniu. Do częstych szkodników należą wiosną ślimaki, a na młodych pędach mszyce, na przemoczonych glebach może pojawić się zgnilizna szyjki korzeniowej.

Autor: Lucie | Rewizja: 22.4. 2026