Loropetalum chińskie 'Black Pearl' Loropetalum chinense 'Black Pearl'

Opis szczegółowy produktu

Loropetalum chińskie 'Black Pearl' - wiecznie zielony kultywar wawrzynka chińskiego, ozdobnego krzewu z rodziny łochiniowatych. Gatunek Loropetalum chinense pochodzi z lasów i zarośli Chin, Indii i Japonii, gdzie rośnie na stanowiskach próchniczych, raczej kwaśnych. Kultywar 'Black Pearl' ceniony jest za bardzo ciemne ulistnienie, które waha się od głębokiego fioletu po niemal czerń, tworząc gęsty, kulisto zaokrąglony pokrój. W dorosłości osiąga zazwyczaj 1,2–1,5 m wysokości i podobną szerokość. Kwiaty są różowe, złożone z czterech wąskich, paskowatych płatków, zebrane na końcach krótkich pędów. Główne kwitnienie przypada na luty-kwiecień, kiedy krzew stanowi kolorowy akcent w inaczej jeszcze śpiącym ogrodzie. Delikatny zapach może być wyczuwalny po ociepleniu. Kultywar dobrze komponuje się z białokwitnącymi roślinami cebulowymi, z hebe, pierisami czy mniejszymi rododendronami, a w donicach współgra z trawami i jasnymi kamieniami. Pszczołom dostarcza wczesnego źródła pyłku i nektaru. W ciepłych ogrodach miejskich bywa czasem wykorzystywany jako niski, swobodnie rosnący żywopłot, gdzie sadzi się go w odstępach ok. 60–80 cm, aby krzewy połączyły się w ciągu 2–3 lat.

Uprawa: Najodpowiedniejsze jest stanowisko słoneczne do półcienistego, z osłoną przed zimnym wiatrem, zwłaszcza zimą. Gleba powinna być żyzna, próchnicza i dobrze przepuszczalna, o pH około 5–6,5; w przypadku gleb ciężkich pomocna jest drenaż. Podlewanie utrzymuje się na równomiernym poziomie, w donicach ważna jest kontrola nawet w chłodniejsze dni, ponieważ wiecznie zielone liście odparowują również poza sezonem wegetacyjnym. Sadzenie odbywa się od marca do października, w przypadku donic możliwe jest przez cały sezon. Nawożenie koncentruje się na niższych dawkach od kwietnia do lipca, odpowiednie są nawozy dla roślin kwasolubnych. Cięcie wykonuje się po kwitnieniu, głównie tylko korygujące. W Czechach przewiduje się mrozoodporność do około -10 °C, dlatego zaleca się zimowanie w jasnym pomieszczeniu o temperaturze około 0–10 °C, ewentualnie na zewnątrz tylko w najcieplejszych rejonach z okryciem korzeni i części nadziemnej na zimę. Przy nadmiernym nawodnieniu grozi gnicie korzeni, przy suchym i ciepłym powietrzu mogą pojawić się przędziorki lub wełnowce. W donicy wybiera się objętość co najmniej 15–30 l, a na dno daje się warstwę drenażową, aby korzenie nie stały w wodzie. Ściółka z kory stabilizuje temperaturę podłoża i spowalnia wysychanie. Krótkotrwałą suszę znosi gorzej, zwłaszcza przy wietrze i zimowym słońcu, dlatego chroniony mikroklimat zwiększa niezawodność przezimowania. Na wiosnę, po wyniesieniu na zewnątrz, rośliny aklimatyzuje się stopniowo, aby liście nie poparzyło ostre słońce. Zimą u przezimowanych roślin utrzymuje się tylko lekko wilgotną bryłę korzeniową i wietrzy się, aby ograniczyć choroby grzybowe. Przy długotrwałej wysokiej wilgotności mogą powstawać plamistości liści, inaczej odmiana jest ogólnie mało atakowana.

Autor: Kristýna | Data przeglądu: 17.02.2026