Łubin 'West Country' Lupinus 'West Country'

Opis szczegółowy produktu

Łubin 'West Country' - Odmiana z serii łubinów wielolistnych Lupinus polyphyllus 'West Country' powstała w hodowli brytyjskiej szkółki Westcountry Nurseries, gdzie nad nowoczesnymi łubinami pracowała hodowczyni Sarah Conibear. Jest to kępiasta, krótkowieczna bylina o głębokim korzeniu palowym i dłoniastych, wyraźnie podzielonych liściach w odcieniach szarozielonych do ciemnozielonych. Od końca maja, a zwłaszcza w czerwcu, nad rozetą liści wyrastają sztywne pędy z gęstymi, 30–40 cm kłosami, złożonymi z typowych, motylkowatych kwiatów o delikatnym, słodkim zapachu. Kolorystyka serii różni się w zależności od klonu, od białych, przez żółte i łososiowe odcienie, po czerwone i fioletowe tony, często dwukolorowe. Po kwitnieniu mogą tworzyć się strąki, które w nasadzeniach ozdobnych są zazwyczaj usuwane, aby przedłużyć efekt dekoracyjny i pobudzić kolejną falę kwitnienia. Kwiatostany są cenione do cięcia i na rabatach stanowią pionowy akcent między piwoniami, chabrami, szałwiami lub trawami. Kwiaty odwiedzają trzmiele i pszczoły, a sztywniejsze łodygi często nie wymagają podpory. Łubiny ozdobne są niejadalne i spożycie ich może spowodować problemy trawienne.

Uprawa: Najbardziej niezawodna uprawa w naszych warunkach opiera się na pełnym słońcu, ewentualnie lekkim półcieniu i stanowisku z dobrą cyrkulacją powietrza. W cieplejszych rejonach sprawdza się popołudniowe zacienienie, które utrzymuje korzenie w niższej temperaturze. Gleba powinna być próchnicza, średnio żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, bez zimowego zastoju wody. Odpowiednie pH to lekko kwaśne do neutralnego, w przybliżeniu 5,5–7,0; na glebach wapiennych łubin często nie radzi sobie dobrze. Rośliny sadzi się od marca do października, najlepiej wiosną marzec–maj lub jesienią wrzesień–październik, aby kępy zdążyły się ukorzenić przed zimą. Sadzonki po posadzeniu szybciej się przyjmują w głębszej, wcześniej przekopanej glebie. Łubiny mają wyraźny korzeń palowy, dlatego gorzej znoszą przesadzanie i lepiej prosperują na stałym miejscu. Zalecany rozstaw wynosi około 45–50 cm, co odpowiada mniej więcej 4 sztukom na m². Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i w suchych tygodniach; nadmierne nawodnienie korzeni jest zazwyczaj bardziej ryzykowne niż krótkotrwałe przesuszenie. W pojemnikach stosuje się głębszą doniczkę i podłoże z dodatkiem składnika mineralnego dla drenażu. Nawożenie jest umiarkowane; odpowiedni jest kompost lub zbilansowany nawóz o niższej zawartości azotu. Po kwitnieniu często usuwa się przekwitłe pędy, aby roślina nie osłabiała się przez tworzenie nasion i aby wspomóc dalszy wzrost. Dojrzałe kępy są mrozoodporne mniej więcej do -29 do -34 °C; u młodych nasadzeń korzystna jest lekka warstwa ściółki i nacisk na drenaż.

Autor: Kristýna | Rewizja: 18.02. 2026