Łubin Russella 'Gallery Gelb' Lupinus Nanus Russell 'Gallery Gelb'

Opis szczegółowy produktu

Łubin Russella 'Gallery Gelb' - należy do kompaktowej serii Gallery, wprowadzonej przez firmę nasienną Tézier w 1984 roku. W ogrodach uprawia się go jako krótkowieczną bylinę o zwartym, kępiastym pokroju. W pełni rozwoju osiąga zwykle 40–60 cm wysokości w czasie kwitnienia i 30–40 cm szerokości, a w pierwszych latach tworzy wyraźnie gęste kępy. Liście są dłoniasto złożone, średniozielone, od spodu delikatnie filcowate i dekoracyjne również poza okresem kwitnienia. Od czerwca do lipca ponad liśćmi wyrastają sztywne pędy z kwiatostanami o długości około 20–25 cm, złożonymi z motylkowych, delikatnie pachnących kwiatów w subtelnym żółtym kolorze. Pszczoły i trzmiele korzystają z nich jako z obfitego źródła nektaru i pyłku. Po przekwitnieniu tworzą się pękające strąki z nasionami, dlatego przy nasadzeniach w pobliżu otwartego krajobrazu warto ograniczać samosiew. Korzenie żyją w symbiozie z bakteriami brodawkowymi, dzięki czemu roślina wiąże azot z powietrza i na lżejszych glebach często obywa się bez intensywnego nawożenia. Cała roślina jest trująca po spożyciu, dlatego nie nadaje się do nasadzeń, w których rośliny bywają próbowane lub w których przebywają zwierzęta domowe. W kompozycjach dobrze łączy się z ostróżkami, szałwiami, jastrunami, krwawnikami i trawami ozdobnymi, gdzie żółte odcienie rozświetlają nasadzenie i harmonizują z niebieskimi oraz fioletowymi bylinami. To doskonały wybór dla ogrodników poszukujących byliny o atrakcyjnych kwiatach i zwartym wzroście. 

Uprawa:  Dobrze rośnie w pełnym słońcu, na ciepłych stanowiskach, a także w lekkim półcieniu, gdzie dociera światło poranne lub późnopopołudniowe. Wskazane jest stanowisko osłonięte i bez zimowego zastoju wody, w chłodnych kotlinach pomaga sadzenie na łagodnym zboczu lub na podwyższonej rabacie. Najlepiej sprawdza się gleba próchniczna, lekka do średniej, dobrze przepuszczalna, raczej niewapienna, o pH około 5,5–7,0. Drenaż ze żwiru i mineralna ściółka przy szyjce korzeniowej zmniejszają ryzyko gnicia. Podlewanie jest ważne po posadzeniu i w czasie wybijania pędów kwiatostanowych, później roślina znosi krótką suszę, natomiast długotrwałe przemoczenie jej szkodzi. Nawożenie powinno być umiarkowane, zaleca się kompost i nawozy o niższej zawartości azotu, aby nie tworzyły się miękkie, wylegające pędy. Kwitnienie przypada zwykle na czerwiec i lipiec, a po usunięciu przekwitłych kwiatostanów czasem pojawia się słabsza druga fala we wrześniu. Po przekwitnięciu pędy kwiatostanowe się przycina, a kępa pozostaje ulistniona, pod koniec sezonu usuwa się suche części nadziemne. Rośliny sadzi się od marca do października, najpewniejszym terminem jest wiosna i wczesna jesień. Rozstawa wynosi 30–40 cm, czyli około 6–8 roślin na m². W uprawie pojemnikowej sprawdza się głębsza doniczka ze względu na korzenie, bardzo przepuszczalne podłoże oraz ochrona przed zimowym deszczem, ponieważ pojemniki szybciej przemarzają i nasiąkają wodą. Mrozoodporność dojrzałych kęp wynosi zwykle około -15 do -18 °C, decydujące znaczenie ma sucha zima i drenaż. Początkującym zaleca się unikanie przesadzania, ponieważ łubiny znoszą je gorzej. Z chorób występuje mączniak prawdziwy i gnicie korzeni, ze szkodników mszyce, ślimaki, a niekiedy ryjkowce, problemy ogranicza przewiewność, unikanie przenawożenia azotem oraz czyste, dobrze zdrenowane stanowisko.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026