Łubin trwały 'Persian Slipper' - Lupinus polyphyllus 'Persian Slipper' Lupinus polyphyllus 'Perski pantofelek'

Opis szczegółowy produktu

Łubin 'Persian Slipper' - pochodzi z zachodniej części Ameryki Północnej, gdzie rośnie na wilgotniejszych skrajach lasów, w prześwitach i wzdłuż cieków wodnych na przepuszczalnych glebach. Odmiana 'Persian Slipper' należy do serii West Country ze szkółki Westcountry Nurseries w Devon. Hodowczynią jest Sarah Conibear, a odmiana została opatentowana w 2007 roku. Rośliny rozmnażają się wegetatywnie, dzięki czemu zachowują jednolite wybarwienie i sztywność łodyg. Tworzy wyprostowane kępy dłoniasto złożonych, średniozielonych liści, a na sztywnych pędach niesie grona kwiatowe o długości około 30–50 cm. Kwiaty motylkowe łączą odcienie niebiesko-fioletowe z białymi partiami i są delikatnie pachnące. Kwitnienie w polskich warunkach zazwyczaj rozpoczyna się pod koniec czerwca i trwa do lipca, przy ciągłym usuwaniu przekwitłych kłosów może trwać 4–6 tygodni. Roślina dorasta do około 0,8–0,9 m wysokości i około 0,4–0,6 m szerokości. Na rabacie komponuje się z trawami ozdobnymi, kocimiętką, szałwią łąkową i różami, a jednocześnie oferuje pyłek i nektar dla pszczół i motyli. Cała roślina jest potencjalnie szkodliwa dla ludzi i zwierząt po spożyciu, dlatego zazwyczaj umieszcza się ją poza zasięgiem małych dzieci i zwierząt domowych. Jako roślina strączkowa wzbogaca glebę poprzez symbiotyczne wiązanie azotu.

Uprawa: Najbardziej niezawodna uprawa w naszych warunkach wymaga pełnego słońca, ewentualnie lekkiego półcienia i stanowiska z dobrą cyrkulacją powietrza. W cieplejszych rejonach sprawdza się popołudniowe zacienienie, które utrzymuje korzenie w niższej temperaturze. Gleba powinna być próchnicza, średnio żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, bez zimowego zastoju wody. Odpowiednie pH to lekko kwaśne do neutralnego, w przybliżeniu 5,5–7,0; na glebach wapiennych łubin często nie radzi sobie dobrze. Rośliny sadzi się od marca do października, najlepiej wiosną marzec–maj lub jesienią wrzesień–październik, aby kępy zdążyły się ukorzenić przed zimą. Sadzonki po posadzeniu szybciej się przyjmują w głębszej, wcześniej przekopanej glebie. Łubiny mają wyraźny korzeń palowy, dlatego gorzej znoszą przesadzanie i lepiej prosperują na stałym miejscu. Zalecany rozstaw wynosi około 45–50 cm, co odpowiada mniej więcej 4 sztukom na m². Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i w suchych tygodniach; nadmierne nawodnienie korzeni jest zazwyczaj bardziej ryzykowne niż krótkotrwałe przesuszenie. W pojemnikach stosuje się głębszą doniczkę i podłoże z dodatkiem składnika mineralnego dla drenażu. Nawożenie jest umiarkowane; odpowiedni jest kompost lub zbilansowany nawóz o niższej zawartości azotu. Po kwitnieniu często usuwa się przekwitłe pędy, aby roślina nie osłabiała się przez tworzenie nasion i aby wspomóc dalszy wzrost. Dojrzałe kępy są mrozoodporne mniej więcej do -29 do -34 °C; u młodych nasadzeń korzystna jest lekka warstwa ściółki i nacisk na drenaż.