Łubin trwały 'Towering Inferno' Lupinus polyphyllus 'Towering Inferno'

Opis szczegółowy produktu

Łubin trwały 'Towering Inferno'  - północnoamerykańska bylina z rodziny bobowatych, w naturze związana z polanami oraz wilgotniejszymi, ale przepuszczalnymi glebami w pobliżu cieków wodnych. Odmiana 'Towering Inferno' należy do serii West Country i jest oferowana jako odmiana rozmnażana wegetatywnie, często w programie kultur tkankowych, co pozwala zachować zdrowotność i stałe wybarwienie. Tworzy zwartą, wzniesioną kępę dłoniasto złożonych liści, nad którymi wyrastają kwiatostany o długości około 30–40 cm. Kwiaty są dwubarwne, pomarańczowe do szkarłatnoczerwonych z żółtym żaglem, delikatnie pachnące i dobrze widoczne nawet z daleka. Kwitnienie zaczyna się zwykle pod koniec maja i trwa do czerwca, a po przycięciu przekwitłych pędów kwiatostanowych roślina może później latem wydać kolejną, mniejszą falę kwiatów. Wysokość wynosi około 0,8–0,9 m, a szerokość kępy zwykle 0,5–0,6 m. W kompozycjach sprawdza się z jastrunami, bodziszkami, jeżówkami i trawami ozdobnymi, gdzie ciepłe barwy kwiatów równoważą chłodniejsze zielone powierzchnie. Jest rośliną miododajną, a jednocześnie może być szkodliwa po spożyciu. Jako roślina bobowata wiąże azot z powietrza i z czasem może poprawiać żyzność gleby w ogrodzie.

Uprawa: Najpewniejsza uprawa w naszych warunkach klimatycznych opiera się na pełnym słońcu lub lekkim półcieniu oraz stanowisku z dobrą cyrkulacją powietrza. W cieplejszych regionach sprawdza się popołudniowe ocienienie, które utrzymuje korzenie w chłodzie. Najlepsza jest gleba próchniczna, średnio żyzna, równomiernie wilgotna, ale dobrze przepuszczalna, bez zimowego zalewania. Odpowiednie pH jest lekko kwaśne do obojętnego, około 5,5–7,0, na glebach wapiennych łubiny często słabo rosną. Rośliny sadzi się od marca do października, najlepiej wiosną od marca do maja lub jesienią od września do października, aby kępy ukorzeniły się przed zimą. Sadzonki szybciej przyjmują się w głębszej, wcześniej spulchnionej glebie. Łubiny mają wyraźny korzeń palowy, dlatego gorzej znoszą przesadzanie i lepiej rozwijają się na stałym miejscu. Zalecana rozstawa to około 45–50 cm, co odpowiada mniej więcej 4 szt. na m². Podlewanie jest ważne głównie po posadzeniu i w suche tygodnie, przemoczenie korzeni jest bardziej ryzykowne niż krótkie przesuszenie. W pojemnikach stosuje się głębszą doniczkę i podłoże z dodatkiem składnika mineralnego dla drenażu. Nawożenie powinno być umiarkowane, odpowiedni jest kompost lub zrównoważony nawóz o niższej zawartości azotu. Po kwitnieniu często usuwa się przekwitłe pędy kwiatostanowe, aby roślina nie słabła przez wytwarzanie nasion i aby pobudzić dalszy wzrost. Dojrzałe kępy są mrozoodporne do około -29 do -34 °C, w młodych nasadzeniach korzystna jest lekka warstwa ściółki i dbałość o odprowadzanie wody.

Autor: Kristýna | Rewizja: 02.02. 2026