Maakia amurska Maackia amurensis

Opis szczegółowy produktu

Makia amurska - liściaste drzewo z rodziny bobowatych, pochodzące z dorzecza Amuru i Mandżurii, gdzie rośnie na jasnych obrzeżach lasów i na kamienistych zboczach. W Europie jest uprawiana jako roślina kolekcjonerska i soliter, dzięki zmiennej teksturze liści i późnemu kwitnieniu. Korona jest w młodości kulista, później szeroko parasolowata. W naszych warunkach zazwyczaj dorasta do 8–12 m wysokości i 6–10 m szerokości. Liście złożone nieparzysto najczęściej zawierają 7–11 jajowatych listków o długości 5–8 cm. Podczas pączkowania są wyraźnie srebrzyście kutnerowate, latem ciemnozielone i od spodu delikatnie owłosione. W lipcu do sierpnia pojawiają się wyprostowane grona o długości 10–15 cm z drobnymi, motylkowatymi, białymi do kremowych kwiatami o wielkości około 1 cm, często o delikatnym zapachu. Po przekwitnięciu dojrzewają płaskie, brązowe strąki o długości około 3–6 cm. Kora starszych drzew miejscami łuszczy się w miedziano-brązowe łaty. Jako roślina bobowata tworzy symbiozę z bakteriami brodawkowymi i potrafi wiązać azot, dzięki czemu sprawdza się również na mniej żyznych stanowiskach. Dobrze komponuje się w nasadzeniach z dereniem, tawułą lub trawami ozdobnymi, w środowisku miejskim sprawdzi się również jako drzewo alejowe. Do wyszukiwania w sklepie internetowym często używa się zapytania sadzonki Maackia amurensis lub uprawa makii amurskiej.

Uprawa: Uprawa udaje się na pełnym słońcu, ewentualnie w lekkim półcieniu, w miejscach osłoniętych i o cieplejszym mikroklimacie. Najlepiej prosperuje w przepuszczalnej glebie o średniej do niższej wilgotności i z domieszką humusu, jednocześnie znosi również cięższe gleby gliniaste lub ilaste, jeśli woda po deszczu nie stoi. Odpowiednie pH wynosi około 5,5–7,8. Podlewanie opłaca się głównie po posadzeniu i podczas długotrwałej suszy, po ukorzenieniu roślina jest dość tolerancyjna na przesuszenie. Nawożenie kompostem wiosną zazwyczaj wystarcza, na ubogich glebach pomoże dojrzały organiczny mulcz. Cięcie ogranicza się do kształtowania wychowawczego w młodości, większe rany goją się powoli. Ewentualne interwencje przeprowadza się po kwitnieniu latem, cięcie zimowe może prowadzić do silnego wypływu soku. Sadzenie roślin kontenerowych odbywa się najczęściej od marca do listopada, drzew z bryłą korzeniową od listopada do kwietnia w zależności od przebiegu zimy. Mrozoodporność dojrzałych drzew podaje się w przybliżeniu -28 do -32 °C, młode nasadzenia docenią pierwsze 1-2 zimy ściółki i ochrony pnia przed wysychającym wiatrem. Choroby i szkodniki są raczej marginalne, czasami mogą pojawić się mszyce na młodych pędach lub mączniak w gęstych, stale wilgotnych zaroślach. Jako soliter umieszcza się go w odległości około 4-6 m od innych drzew lub budynków, aby korona mogła się naturalnie rozwinąć.

Autor: Krystyna | Data przeglądu: 20.02.2026