Mącznica lekarska 'Vancouver Jade' - Arctostaphylos uva-ursi 'Vancouver Jade' Arctostaphylos uva-ursi 'Vancouver Jade'

Opis szczegółowy produktu

Mącznica lekarska 'Vancouver Jade' - zimozielony niski krzew rozpowszechniony w Ameryce Północnej, Europie i Azji. Odmiana pochodzi z selekcji University of British Columbia Botanical Garden w Vancouver i została wprowadzona do komercyjnej uprawy w ramach tamtejszego programu wprowadzania roślin w latach 80. Tworzy gęsty, pokładający się lub płożący dywan z delikatnie rozgałęzionymi, czerwonobrązowymi łodygami. Osiąga około 10–15 cm wysokości, a przy odpowiednich warunkach stopniowo rozrasta się do około 1 m szerokości. Liście są skórzaste, błyszczące, owalne do jajowatych i ciemnozielone. Na wiosnę i w chłodniejszej części roku nabierają czerwonych lub brązowych odcieni. W maju i czerwcu pojawiają się drobne, zwisające kwiaty w kształcie urny, białe do różowych, z czerwonymi żyłkami. Po kwitnieniu rozwijają się kuliste, czerwone pestkowce. Owoce mają głównie wartość ozdobną i nie są zalecane do spożycia. Zimozielone liście, czerwone łodygi, wiosenne kwiaty i jesienne owoce tworzą kilka sezonowych detali w jednej niskiej roślinie. Nadaje się do ogrodów skalnych, wrzosowisk, na zbocza, suche mury i obrzeża nasadzeń. Dobrze komponuje się z wrzosami, wrzoścami, sosnami karłowatymi, jałowcami i innymi roślinami do gleb kwaśnych. Kwiaty dostarczają pożywienia owadom zapylającym, a ptaki korzystają z owoców. Odmiana charakteryzuje się dobrą odpornością na niektóre choroby.

Uprawa: Najlepiej rośnie w pełnym słońcu lub lekkim półcieniu, na przewiewnym stanowisku z dobrze przepuszczalną glebą. Odpowiednia jest lekka gleba piaszczysta, żwirowata lub kamienista z niską zawartością wapnia i kwaśnym odczynem, około pH 5,0–6,5. Po ukorzenieniu dobrze znosi suszę, jednak długotrwałe przemoczenie sprzyja gniciu korzeni. Przy sadzeniu do cięższej gleby ważne jest poprawienie drenażu. Rośliny w pojemnikach sadzi się od marca do października, najkorzystniejszy jest wiosna lub wczesna jesień. Po posadzeniu utrzymuje się umiarkowane i regularne podlewanie do dobrego ukorzenienia. Na wiosnę wystarczy umiarkowana dawka nawozu dla roślin kwasolubnych. Cięcie zazwyczaj się nie wykonuje, ewentualne skracanie zbyt długich pędów jest bardziej wskazane po kwitnieniu. W pojemniku preferowana jest szersza przestrzeń korzeniowa, otwory drenażowe i kwaśny, przepuszczalny substrat. Dla uzyskania jednolitego efektu okrywowego zaleca się około 6–9 roślin na m² przy rozstawie około 30–40 cm. Mrozoodporność jest wysoka i w polskich warunkach można liczyć na odporność do -29 °C do -34 °C. Młode rośliny w miejscach odsłoniętych mogą cierpieć na zimowe wysuszenie przy jednoczesnym występowaniu mrozu, słońca i wiatru. Z szkodników mogą pojawić się mszyce, a w sytuacjach stresowych również plamistość liści lub uszkodzenia korzeni przy złym drenażu.

Autor: Nicol | Rewizja: 28.08.2026