Magnolia 'Black Tulip' Magnolia 'Black Tulip'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Black Tulip' - magnolia 'Black Tulip'™ to mistrzowskie dzieło cenionego na całym świecie hodowcy Marka Jury'ego z Nowej Zelandii, który specjalizuje się w krzyżowaniu magnolii, dążąc do uzyskania jak najciemniejszych i najbardziej zwartych kwiatów. Odmiana ta powstała ze skrzyżowania odmian Magnolia 'Vulcan' i Magnolia 'Iolanthe' i dzięki swojemu niepowtarzalnemu wyglądowi szybko zdobyła uznanie na rynku. W wieku dojrzałym, zwykle po 10–15 latach, drzewo lub krzew osiąga 3–5 m wysokości i 2–3 m szerokości. Pokrój jest początkowo wyraźnie wzniesiony i kolumnowy, z wiekiem korona nieco się rozluźnia, przyjmując kształt owalny, ale pozostaje zwarta. Główną ozdobą są duże, masywne kwiaty o średnicy 10–15 cm, które kształtem wiernie przypominają tulipany. Listki okwiatu, czyli tepale, są grube, woskowate i ułożone tak, że kwiat nigdy nie otwiera się całkowicie. Dzięki temu zachowuje swój charakterystyczny, kielichowaty kształt. Barwa jest głęboka, ciemnopurpurowa do brązowoczerwonej, o zmierzchu wydaje się niemal czarna. Kwitnienie przypada na kwiecień i maj, często jeszcze przed rozwojem liści. Liście są skrętoległe, odwrotnie jajowate, do 20 cm długości, w świeżym zielonym kolorze, który jesienią przechodzi w odcienie żółci. W kompozycji ogrodowej 'Black Tulip'™ sprawdzi się jako wyrazisty soliter na zadbanym trawniku, w pobliżu oczek wodnych, gdzie jej ciemna sylwetka odbija się w tafli wody, lub jako dominanta rabat wrzosowiskowych w połączeniu z jasnymi azaliami.

Uprawa: Kluczem do udanej uprawy magnolii 'Black Tulip'™ jest wybór właściwego stanowiska. Wymaga pełnego słońca lub lekkiego półcienia, gdzie ma dość światła do zawiązywania pąków kwiatowych. Miejsce powinno być osłonięte przed silnym wiatrem, który mógłby uszkodzić duże kwiaty lub kruche gałęzie. Gleba musi być głęboka, żyzna, przepuszczalna, a przede wszystkim kwaśna, o pH 5,0–6,0. Ciężkie gleby gliniaste należy rozluźnić piaskiem i wzbogacić dużą ilością torfu lub ziemi liściowej. Rośliny są niezwykle wrażliwe na wapń, którego nadmiar powoduje żółknięcie liści, czyli chlorozę, a w konsekwencji zamieranie. Sadzi się je tak, aby bryła korzeniowa nie była zagłębiona zbyt głęboko w ziemi – na tę samą głębokość, na jakiej roślina rosła w pojemniku. Magnolie mają mięsiste, ale płytkie korzenie, dlatego gleby wokół pnia nie wolno przekopywać ani spulchniać motyką. Niezbędne jest staranne ściółkowanie rozdrobnioną korą warstwą 5–10 cm, co zapewnia korzeniom stałą wilgotność i ochronę przed mrozem. Podlewanie musi być regularne i obfite, zwłaszcza w suche letnie miesiące, najlepiej wodą deszczową lub odstaną, miękką. Nawożenie wykonuje się wiosną nawozami do roślin kwasolubnych, a pod koniec lata nawozami z potasem, który sprzyja dobremu drewnieniu pędów. Cięcie nie jest konieczne ani zalecane, ponieważ magnolie słabo regenerują się ze starego drewna. Usuwa się jedynie suche lub uszkodzone gałęzie, zaraz po przekwitnięciu. Mrozoodporność jest wysoka, podaje się odporność do -24 °C, mimo to młode rośliny w pierwszych latach zaleca się osłaniać agrowłókniną.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Roman Leger | Rewizja: 13. 12. 2025