Magnolia 'Cleopatra' Magnolia 'Kleopatra'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Cleopatra' - jest wynikiem precyzyjnej pracy nowozelandzkiego hodowcy Vance'a Hoopera, który skrzyżował odmiany Magnolia 'Sweet Simplicity' i Magnolia 'Black Tulip'. Wprowadzono ją na rynek z myślą o dostarczeniu hodowcom rośliny o złożonym kolorze kwiatów i ulepszonym kształcie korony. Pokrój tej rośliny drzewiastej jest w młodości wyraźnie wyprostowany i kolumnowy, z wiekiem lekko zaokrągla się do wąskopiramidalnego kształtu. W wieku dorosłym, czyli mniej więcej po 10 do 15 latach, osiąga wysokość 4 do 5 metrów przy szerokości zaledwie 2 do 3 metrów, co predestynuje ją nawet do przestrzennych, ograniczonych ogrodów miejskich. Dominującym znakiem są duże kwiaty o średnicy 18 do 20 cm, które kształtem przypominają otwarte tulipany. Kolor płatków kwiatowych jest intensywnie czerwono-fioletowy do ametystowego z delikatnym niebieskim odcieniem, który w słońcu tworzy efekt metalicznego połysku. Kwitnienie rozpoczyna się w kwietniu lub maju na nagich gałęziach, a dzięki wyposażeniu genetycznemu roślina często kwitnie ponownie w ciągu lata (sierpień), kiedy to intensywne kwiaty pojawiają się na tle ciemnozielonych, jajowatych i zdrowych liści. Ta odmiana nie cierpi na powszechne choroby liści, a jej ulistnienie pozostaje dekoracyjne aż do jesieni. W kompozycji ogrodowej 'Cleopatra' najlepiej prezentuje się jako soliter pośrodku zadbanego trawnika lub jako pionowy akcent na rabatach z kwasolubnymi roślinami okrywowymi, takimi jak azalie, rododendrony czy wrzosy. Kwiaty nie pachną intensywnie, ale ich wizualny efekt jest niezwykły.

Uprawa: Aby magnolia 'Cleopatra' zdrowo rosła, potrzebuje specyficznych warunków, które naśladują jej naturalne potrzeby. Stanowisko powinno być słoneczne lub półcieniste, najlepiej osłonięte od silnego wiatru z północy i przeciągów, które mogłyby uszkodzić duże kwiaty. Kluczowa jest jakość gleby – musi być przepuszczalna, próchnicza, stale wilgotna, ale nie podmokła. Odczyn gleby powinien być kwaśny (pH 5,0 do 6,0). Podczas sadzenia zaleca się wykopać dół i zastąpić oryginalną ziemię mieszanką wysokiej jakości torfu, kompostu i piasku, całkowicie bez dodatku wapna lub mielonego wapienia, na które roślina jest wrażliwa (grozi chlorozą). System korzeniowy magnolii jest mięsisty i płytki, dlatego rośliny nie sadzi się głęboko, a jedynie tak, aby szyjka korzeniowa pozostała tuż nad poziomem gruntu. Po posadzeniu niezbędne jest wyłożenie okolicy warstwą kory o grubości 5 do 10 cm, co zapewni stabilność temperatury i wilgotności u korzeni. Pod żadnym pozorem nie należy spulchniać gleby wokół pnia, chwasty usuwa się wyłącznie ręcznie. Podlewanie musi być regularne, zwłaszcza w pierwszych trzech latach po posadzeniu i podczas gorących letnich dni, kiedy tworzą się pąki na kolejny sezon. Nawożenie przeprowadza się wiosną specjalistycznymi nawozami dla roślin kwasolubnych (rododendronów), pod koniec lata można stosować nawozy o wyższej zawartości potasu dla zdrewnienia tkanek. Cięcie tej odmiany wykonuje się minimalnie, jedynie w celu usunięcia suchych lub krzyżujących się gałęzi, i zawsze po kwitnieniu. Mrozoodporność jest bardzo dobra, zdrewniałe rośliny znoszą spadki temperatury do -24 °C do -27 °C. Młode sadzonki należy jednak w pierwszych zimach chronić, owijając pień jutą lub gałęziami iglastymi.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Roman Leger | Rewizja: 13. 12. 2025