Magnolia 'Coates' Magnolia 'Coates'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Coates' - mieszaniec Magnolia denudata × Magnolia liliiflora, powstały we Francji w pierwszej połowie XIX wieku. Odmiana 'Coates' należy do sprawdzonych form o bardziej wzniesionym pokroju, który z wiekiem przechodzi w pełniejszą, zaokrągloną koronę. W warunkach ogrodów w Polsce osiąga około 5–8 m wysokości i zwykle 4–6 m szerokości. Kwiaty rozwijają się na bezlistnych gałęziach w kwietniu i maju. Są kielichowate, często o średnicy 12–20 cm, wewnątrz czysto białe, a z zewnątrz delikatnie różowe z lawendowym odcieniem. Młodsze rośliny zakwitają wcześnie, mimo to w chłodnych miejscach kwiaty mogą zostać uszkodzone przez późne przymrozki. Liście są sezonowe, eliptyczne do odwrotnie jajowatych, średniozielone. Latem gęsto wypełniają koronę, a jesienią żółkną. Po przekwitnięciu mogą tworzyć się owocostany, z których jesienią wyłaniają się czerwone nasiona, ozdobne raczej z bliska. W ciepłe lata czasem pojawia się kilka późnych kwiatów na nowych pędach, są one jednak mniej efektowne niż wiosenna fala kwitnienia. W kompozycji 'Coates' prezentuje się najlepiej jako soliter na tle ciemnozielonej zieleni, na przykład cisów, choin lub zimozielonych rododendronów. Tam szczególnie wyraźny staje się kontrast kwiatów na szarych gałęziach. Przestrzeń pod koroną dobrze uzupełniają wiosenne rośliny cebulowe i byliny, które wykorzystują światło przed rozwojem liści.

Uprawa: Wymagają stanowiska słonecznego lub półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rosną w miejscu, gdzie mają dużo światła i spokojny mikroklimat. Odpowiada im głębsza, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i podmokłych. Ściółkowanie korą lub kompostem liściowym jest bardzo ważne, ponieważ magnolie mają płytki system korzeniowy. Podlewanie ma kluczowe znaczenie przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu i w czasie suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, zwłaszcza latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem sprzyja wzrostowi liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna i zwykle wytrzymuje od –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet więcej. Problemem nie są zimowe mrozy, lecz wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny zaleca się zimą chronić ściółką. Są na ogół zdrowe i odporne, choroby i szkodniki pojawiają się tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wiążą się z nieodpowiednią glebą (chloroza na glebach wapiennych, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Wykonuje się jedynie lekkie usuwanie suchych lub uszkodzonych gałęzi, najlepiej krótko po kwitnieniu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii 

Autor: Nikol | Rewizja: 16.1. 2026