Magnolia 'Elisa Odenwald' Magnolia 'Elisa Odenwald'

Opis szczegółowy produktu

Magnolia 'Elisa Odenwald' - sezonowa, ozdobna odmiana należąca do mieszańców Greshama. Powstała ze skrzyżowania Magnolia × soulangeana 'Lennei Alba' × Magnolia × veitchii. Jako jej pochodzenie podaje się szkółkę Louisiana Nurseries w Opelousas, a jako rok wyhodowania 1984. W źródłach europejskich jest ceniona jako późno kwitnąca biała magnolia o wyjątkowo dużych kwiatach. W ogrodzie rośnie jako wzniesiony, wielopniowy krzew lub niewielkie drzewo. Po 10 latach osiąga często około 4 m wysokości i 3 m szerokości, w pełni dojrzała ma około 5–8 m wysokości i 3–5 m szerokości. Liście są sezonowe, owalne, intensywnie zielone i tworzą latem gęsty pokrój. Główne kwitnienie przypada na późną wiosnę, zwykle na maj, często w czasie rozwijania się liści lub po nim. Kwiaty są duże, tulipanowate do miseczkowatych, o szerokości do około 30 cm. Z zewnątrz są kremowobiałe z delikatnym purpurowo-różowym odcieniem u nasady, wewnątrz czysto białe do kości słoniowej. Zapach jest intensywny i słodki, a najlepiej wyczuwalny jest w spokojnym, osłoniętym miejscu przy tarasie lub ścieżce. Odmiana nadaje się na soliter do średnich i większych ogrodów, przy trawniku lub na tle ciemniejszych drzew iglastych. Jako podsadzenie dobrze wyglądają ciemierniki, bodziszki, bergenie, funkie, paprocie i wiosenne rośliny cebulowe.

Uprawa: Magnolie wymagają stanowiska słonecznego do półcienistego, osłoniętego od zimnych wiatrów. Najlepiej rosną w miejscu z dużą ilością światła i spokojnym mikroklimatem. Odpowiada im głębsza, próchniczna, przepuszczalna i równomiernie wilgotna gleba, najlepiej lekko kwaśna (pH 5,0–6,5). Nie znoszą gleb wapiennych, ciężkich i przemoczonych. Ściółkowanie korą lub kompostem z liści jest bardzo ważne, ponieważ mają płytki system korzeniowy. Podlewanie jest kluczowe przede wszystkim w pierwszych latach po posadzeniu i w czasie suszy. Magnolie źle znoszą przesuszenie, zwłaszcza latem. Nawożenie powinno być umiarkowane – wiosną wystarczy kompost lub nawóz do roślin kwasolubnych. Nadmierne nawożenie azotem pobudza wzrost liści kosztem kwitnienia. Większość magnolii jest dobrze mrozoodporna, zwykle do –20 do –25 °C, niektóre gatunki nawet bardziej. Problemem nie są mrozy zimowe, lecz wiosenne przymrozki, które mogą uszkodzić kwiaty. Młode rośliny warto zimą zabezpieczyć ściółką. Są na ogół zdrowe i odporne, choroby i szkodniki występują tylko wyjątkowo. Najczęstsze problemy wiążą się z nieodpowiednią glebą (chloroza na glebach wapiennych, uszkodzenie korzeni przez suszę). Cięcie nie jest potrzebne, a magnolie źle je znoszą. Usuwa się jedynie delikatnie suche lub uszkodzone gałęzie, najlepiej krótko po przekwitnięciu. Silne lub powtarzane cięcie może ograniczyć kwitnienie.

Więcej na: Instrukcja uprawy magnolii

Autor: Kristýna | Rewizja: 08.06. 2026